Edward Habich
| Edward Ludwik Habich | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 czerwca 1905 Wielkie Łuki |
| Data i miejsce śmierci | 14 listopada 1987 Warszawa |
| Zawód | profesor Politechniki Warszawskiej |
Edward Ludwik Habich (ur. 4 czerwca 1905 w Wielkich Łukach w Rosji, zm. 14 listopada 1987 w Warszawie) – inżynier, mechanik i wynalazca, kierownik działu pojazdów specjalnych Biura Studiów PZInż, profesor Politechniki Warszawskiej.
Ukończył Wyższą Szkołę Budowy Maszyn im. Wawelberga i Rotwanda oraz Politechnikę Warszawską. W roku 1928, jeszcze jako student, rozpoczął pracę przy pancernych pojazdach gąsienicowych w biurze konstrukcyjnym broni pancernej Wojskowego Instytutu Badań Inżynierii. Brał tam udział w opracowaniu czołgu rozpoznawczego TK-3. Od 1933 był kierownikiem działu pojazdów specjalnych Biura Studiów PZInż. Pod jego kierownictwem w okresie międzywojennym powstały takie konstrukcje jak: czołg TKS, czołg pływający (amfibia) PZInż 130, czołg rozpoznawczy 4TP(PZInż. 140), ciągnik artyleryjski PZInż 152, terenowy samochód półgąsienicowy PZInż 222 i PZInż 202, czołg 9TP. W trakcie budowy znajdował się czołg 20 tonowy (20/25TP), uzbrojony w działo 75 mm, przewyższający konstrukcje niemieckie. W 1939 istniała również makieta (drewniana) czołgu 40 tonowego[potrzebne źródło]), którego produkcja seryjna była przewidziana na 1942. Podczas okupacji brał udział w ruchu oporu w Armii Krajowej.
[edytuj] Bibliografia
- Bibliografia prac prof. Edwarda Habicha. [dostęp 2011-10-23].
