Egiryn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Egiryn
Aegirine-216526.jpg Aegirine-Feldspar-Group-204045.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny NaFe(Si2O6) – krzemian sodowo-żelazowy
Twardość w skali Mohsa 6
Przełam nierówny
Łupliwość doskonała, dwukierunkowa
Pokrój kryształu słupkowy, tabliczkowy
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 3,5 -3,6[1] g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa czarna, ciemnozielona
Rysa białoszara, żółtawa do brązowej lub zielona
Połysk szklisty
Współczynnik załamania nα = 1,720 - 1,778 nβ = 1,740 - 1,819 nγ = 1,757 - 1,839
Inne dwójłomność δ = 0,037 - 0,061, półprzezroczysty do nieprzezroczystego
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Egirynminerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów – klinopiroksen. Minerał należy do grupy minerałów rzadkich. Wraz z jadeitem oraz kosmochlorem tworzy szereg jadeitu.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz została opisana próbka pozyskana z Rundemyr, Øvre Eiker, Buskerud, w Norwegii w 1835 roku. Minerał swoją nazwę wywodzi od Ägira, nordyckiego boga morza[1]. Czasami można spotkać się z nazwą minerału akmit (z (gr.) ἀκμή - "punkt, krawędź"), co nawiązuje do pokroju kryształów.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Często tworzy kryształy tabliczkowe, listewkowe, igiełkowe, długosłupkowe, których wierzchołek stanowi wydłużona piramida. Występuje w postaci włosków lub delikatnych włókien, które łączą się w skupienia włókniste o barwach od ciemnozielonej do zielonoczarnej. Często wykazuje prążkowanie zgodne z wydłużeniem słupa. Jest kruchy, przeświecający.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w skałach magmowych, zasobnych w alkalia (skały alkaliczne) zwłaszcza w sód. Bywa spotykany w granitach, granodiorytach, pegmatytach, trachitach.

Miejsca występowania: Norwegia – Skaadoe, Brevig, Grenlandia, RosjaPółwysep Kolski, USA – Arkansas, Montana, Zambia, Norwegia, Kanada.

W Polsce- został stwierdzony w rejonie Cieszyna i Żywca w Beskidach.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • interesuje naukowców,
  • poszukiwany i ceniony przez kolekcjonerów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 mindat.org - Aegirine(ang.) (dostęp: 27-05-2011)