Eleazar Sukenik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eleazar Sukenik
אלעזר ליפא סוקניק
Eleazar Sukenik z jednym ze zwojów z Qumran, 1951
Eleazar Sukenik z jednym ze zwojów z Qumran, 1951
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1889
Białystok
 Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 28 lutego 1953
Jerozolima
 Izrael
Zawód archeolog
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Eleazar Sukenik w 1951

Eleazar Lipa Sukenik (ur. 12 sierpnia 1889, zm. 28 lutego 1953) – żydowski archeolog i profesor Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Eleazar urodził się w 1889 roku w Białymstoku. Był ateistą. W 1911 roku wyemigrował do Palestyny w Imperium osmańskim. Pracował jako nauczyciel w szkole i przewodnik turystów. W 1913 roku wziął udział w tzw. "wojnie języków", która była dyskusją na temat jaki język powinien być nauczany w żydowskich szkołach w Palestynie. Wspierająca żydowskie osadnictwo agencja niemieckich Żydów Deutscher Juden uważała, że oficjalnym językiem w szkołach powinien być język niemiecki. Wywołało to publiczne oburzenie wszystkich tych, którzy uważali, że jedynym językiem używanym przez Żydów w Ziemi Izraela może być tylko język hebrajski. Problem był nie tylko natury ideologicznej, ponieważ w hebrajskim brakowało nowoczesnych terminów technicznych[1].

Kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Gdy podczas I wojny światowej w 1917 roku brytyjska armia wyparła Turków z Bliskiego Wschodu, Eleazar wstąpił jako ochotnik do Legionu Żydowskiego.

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

W okresie międzywojennym Sukenik studiował na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie, a w 1926 roku uzyskał stopień naukowy doktora w Drofsi College w Filadelfii (obecnie część University of Pennsylvania). Pracę doktorancką napisał na temat starożytnych synagog w Ziemi Izraela. Po powrocie do Mandatu Palestyny był pierwszym archeologiem zatrudnionym w Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. W 1938 roku doprowadził do utworzenia Wydziału Archeologii na Uniwersytecie Hebrajskim. Od samego początku był jego rektorem. Od samego początku swojej pracy zajmował się wykopaliskami archeologicznymi. Do jego największych odkryć należą: synagoga w Bet Alfa, Hamat Gader i trzeci mur obronny Jerozolimy (z czasów trzeciej Świątyni Jerozolimskiej). Zainicjował gromadzenie kolekcji zabytków judaistycznych.

Ożenił się z Hasją Fejnsod, która była działaczką na rzecz emancypacji kobiet. Mieli troje dzieci: Jigael Jadin (ur. 1917, wojskowy), Jossi Jadin (ur. 1920, aktor) i Matitjahu Sukenik (ur. 1929, pilot wojskowy - zginął 4 czerwca 1948 broniąc Tel Awiw przed ostrzałem egipskich okrętów[2]).

Gdy w 1947 roku pokazano mu pierwsze rękopisy z Qumran, rozpoznał księgę Izajasza i zrozumiał ich znaczenie[3]. Pod koniec roku zdołał zakupić trzy z siedmiu odkrytych zwojów (pozostałe znalazły się w Stanach Zjednoczonych, i dopiero po latach zakupił je jego syn, Jigael Jadin). Do końca życia pracował nad tymi rękopisami. W 1948 roku opublikował pierwszy artykuł łączący zwoje ze społecznością Esseńczyków. Jego publikacje stały się podstawą późniejszych interpretacji na temat pochodzenia zwojów. Współcześni badacze odrzucają jednak wiele twierdzeń Sukenika.

Po proklamacji niepodległości Izraela, Sukenik wszedł w skład komisji opracowującej herb Izraela. Wraz z biblistą Umberto Cassuto opublikował w 1950 roku Encyklopedię Biblijną. Zmarł w 1953 roku w Jerozolimie[4].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Israel - How German Built the Hebrew Language (ang.). W: Vos iz Neias? [on-line]. [dostęp 2012-05-01].
  2. Sukenik, Matityahu (Mateusz) (hebr.). W: Izkor [on-line]. [dostęp 2012-05-01].
  3. Gila Yudkin: Holy Land Headliners. Shepherds, Scholars and the Dead Sea Scrolls (ang.). W: Pilgrimage Panorama with Gila, Your Holy Land Guide [on-line]. 2006. [dostęp 2012-05-01].
  4. Neil A. Silberman: Sukenik, Eleazar L.. W: Lawrence H. Schiffman, James VanderKam: Encyclopedia of the Dead Sea Scrolls. New York: 2000, s. 902-903.