Eparchia kazańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eparchia kazańska
Казанская епархия
Sobór św. Mikołaja w Kazaniu
Sobór św. Mikołaja w Kazaniu
Państwo  Rosja
Siedziba Kazań
ul. Czeluskina 31A
Data powołania 1555
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Metropolia tatarstańska
Sobór św. Mikołaja w Kazaniu
Biskup diecezjalny metropolita kazański Anastazy (Mietkin)
Dane statystyczne (2011)
Liczba kapłanów 330
Liczba dekanatów 21
Liczba parafii 272
Liczba klasztorów 8
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Eparchia kazańska – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jej granice pokrywają się z terytorium Republiki Tatarstanu[1]. Obecnym (2011) biskupem ordynariuszem jest metropolita kazański Anastazy (Mietkin)[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Eparchia została powołana w 1555, w związku z zajęciem Kazania przez armię Iwana IV Groźnego. Pierwszym ordynariuszem eparchii został biskup Guriasz (Rugotin), który razem z archimandrytami Warsonofiuszem i Germanem zorganizował również w mieście pierwszą misję prawosławną. Terytorium eparchii w pierwszym stuleciu jej istnienia obejmowało całość ziem dawnego chanatu kazańskiego, następnie również ziemię wiacką oraz astrachańską. W II połowie XVI w. i na początku w. XVII do eparchii systematycznie przyłączane były podbijane przez Rosję ziemie syberyjskie[1]. Po reformach administracyjnych Rosji w XVIII stuleciu granice eparchii miały pokrywać się z terytorium guberni kazańskiej i symbirskiej, zaś po powstaniu w 1832 samodzielnej eparchii symbirskiej wyłącznie kazańskiej[1]. W I połowie lat 20. XX wieku obszar eparchii został wyznaczony granicami autonomicznych republik czuwaskiej, tatarskiej i marijskiej. W 1946 na terenie pierwszej powołano eparchię czeboksarską i czuwaską, zaś w 1993 obszar Mari El objęła samodzielna eparchia joszkar-olijska i marijska[1].

W pierwszej połowie XIX w. z inicjatywy arcybiskupa kazańskiego Ambrożego (Protasowa) przy eparchii podjął działalność oddział Towarzystwa Biblijnego, w ramach którego tłumaczono Biblię na język tatarski, zaś od 1830, za sprawą arcybiskupa Filareta (Amfitieatrowa), Kazań był centrum działalności misyjnej wśród Tatarów. Od 1842 przy eparchii działa Kazańska Akademia Duchowna[1].

Według danych z 1909 eparchia kazańska i swijaska dysponowała 739 cerkwiami (parafialnymi, monasterskimi, domowymi) oraz 336 kaplicami, obsługiwanymi przez 803 duchownych. Z kolei w 1917, bezpośrednio przed rewolucją październikową, na terytorium eparchii czynne były 794 cerkwie i 419 kaplic obsługiwane przez 1554 duchownych (kapłanów i diakonów). W 27 monasterach przebywało 1601 mnichów i 202 mniszki[1].

Duchowieństwo eparchii kazańskiej zostało poddane gwałtownym represjom w okresie radzieckim. Straty osobowe wśród jej duchownych były tak poważne, iż w 1937 praktycznie przestała ona funkcjonować. Już w 1929 władze poleciły zamknięcie wszystkich monasterów eparchii. W 1939 na jej terenie działały jedynie dwie świątynie: cerkwie w Kazaniu (cmentarna świątynia Świętych Jarosławskich) i w Mienzelinsku. Odnowienie życia religijnego w regionie nastąpiło dopiero po zmianie polityki władz wobec Cerkwi wymuszonej II wojną światową. W 1948 na terenie eparchii działało ok. 40 świątyń, jednak już w latach 60. miała miejsce kolejna fala ich likwidacji, w czasie której liczba parafii spadła do piętnastu. W 1960 biskup kazański Hiob został skazany na 3 lata więzienia[1]. Jego następca Michał (Woskriesienski) z powodzeniem bronił ostatnich świątyń eparchii przed zamknięciem[1]. W 1988 eparchia prowadziła 27 parafii. Po upadku ZSRR administratura odzyskała szereg straconych wcześniej obiektów sakralnych. Według danych z 2011 prowadziła 272 parafie z 221 cerkwiami, w 21 dekanatach, obsługiwane przez 330 kapłanów[1].

W 2012 z terytorium eparchii wydzielono eparchie czystopolską i almietjewską. Razem z eparchią kazańską utworzyły one metropolię tatarstańską[3]. Od 1579 szczególnym kultem otoczona jest w eparchii Kazańska Ikona Matki Bożej[1].

Biskupi kazańscy[4][edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

W związku ze zmianami zasięgu terytorialnego eparchii kilkakrotnie ulegała zmianie jej nazwa i tytuł biskupa ordynariusza[1]:

  • od powstania do 1795 – kazańska i swijaska, z wyłączeniem biskupa Hermogena, noszącego tytuł kazański i astrachański oraz Joazafa – kazański i bułgarski,
  • od 1795 do 1831 – kazańska i symbirska,
  • od 1831 do 1950 – kazańska i swijaska,
  • od 1944 do 1958 – kazańska i czystopolska,
  • od 1958 do 1993 – kazańska i marijska,
  • od 1993 do 2012 – kazańska i tatarstańska,
  • od 2012 – kazańska[5].

Monastery[edytuj | edytuj kod]

W jurysdykcji eparchii kazańskiej i tatarstańskiej w 2011 znajdowały się następujące monastery[6]:

Przypisy