European Robotic Arm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielozadaniowy Moduł Laboratoryjny zadokowany do ISS, na dole doczepiony robot ERA (wizja artystyczna)

European Robotic Arm (ERA) – robotyczny manipulator, który w przyszłości zostanie przymocowany do rosyjskiego modułu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Dźwig ERA został zaprojektowany i zbudowany przez konsorcjum firm z ośmiu państw europejskich, którym przewodził Dutch Space (Leiden, Holandia) w imieniu Europejskiej Agencji Kosmicznej (etap budowy zakończył się w 2005 roku).

European Robotic Arm zostanie wyniesiony na orbitę okołoziemską przez rosyjską rakietę Proton. W czasie lotu, ERA będzie przyczepiony do Wielozadaniowego Modułu Laboratoryjnego „Nauka” (MLM). Ten rosyjski moduł stacji będzie również służył jako baza dla ERA podczas funkcjonowania ramienia. Prace nad tym modułem ciągle się przedłużają, w związku z czym data wyniesienia go w kosmos wraz z European Robotic Arm była wielokrotnie przekładana. Przewidywany termin startu (według stanu na maj 2014) to najwcześniej pod koniec 2015 roku[1].

Główne własności i zadania[edytuj | edytuj kod]

Mechaniczne ramię ma kilka interesujących cech charakterystycznych. Najbardziej wyróżniającą własnością jest jego zdolność do samodzielnego „chodzenia” po zewnętrznym poszyciu stacji, poprzez przyłączanie/odłączanie się do/od specjalnych wsporników oraz jego umiejętność do przeprowadzania wielu zadań automatycznie lub półautomatycznie, tym samym, pozwalając operatorowi-astronaucie na wykonywanie innych czynności.

Do zadań ERA będzie należeć:

  • instalacja i rozłożenie paneli baterii słonecznych,
  • wymiana paneli baterii słonecznych,
  • pomoc przy naprawach i przeglądach stacji kosmicznej,
  • przenoszenie dużych elementów (ładunków) w obrębie rosyjskich modułów,
  • pomoc przy przemieszczaniu się astronautów odbywających spacery kosmiczne.

Na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej jest już jeden, większy manipulator – Canadarm2, ale ze względu na inny typ wsporników-interfejsów oraz inny system chwytny tamten dźwig nie może być używany w rosyjskiej części ISS.

Sterowanie ERA[edytuj | edytuj kod]

Interfejsy ERA: sterujący i danych

Kosmonauci będą mogli kontrolować robota zarówno z wewnątrz jak i na zewnątrz stacji. Sterowanie z wnętrza stacji kosmicznej (Intra Vehicular Activity-Man Machine Interface, IVA-MMI) będzie się odbywać poprzez laptop z programem ukazującym wirtualny model ERA wraz z otoczeniem. Kontrola na zewnątrz stacji (Extra Vehicular Activity-Man Machine Interface, EVA-MMI) będzie możliwa dzięki specjalnie zaprojektowanemu interfejsowi, umożliwiającemu obsługę urządzenia w skafandrze kosmicznym.

Budowa ERA[edytuj | edytuj kod]

Schemat ramienia (ERUs - części wymienialne na orbicie)

European Robotic Arm składa się z:

  • dwóch symetrycznych ogniw, o długości około 5 metrów każde, wykonanych z włókien węglowych i aluminium (rys: LIMBS),
  • dwóch identycznych mechanizmów chwytających (rys: EE, End Effectors) zdolnych również do przesyłania danych i zasilania,
  • dwóch „nadgarstków” (każdy z trzema przegubami),
  • jednego przegubu, pełniącego funkcję łokcia,
  • jednego centralnego komputera sterującego, znajdującego się wewnątrz ramienia (rys: ECC, Central Control Computer),
  • czterech kamer i zespołów oświetlenia (rys: CLU, Camera and Lighting Units).

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Długość: 11,3 m
  • Masa: 630 kg
  • Udźwig: 8 ton
  • Maksymalna prędkość końcówki manipulatora: 0,1 m/s
  • Dokładność pozycjonowania: 5 mm
  • Pobierana moc (średnia): 475 W (120 V DC)
  • Pobierana moc (przy max. obciążeniu): 800 W (120 V DC)

Przypisy

  1. Dutch ISS robot arm delayed by Russian team (ang.). nltimes.nl, 2014-05-05. [dostęp 2014-06-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons