Fencyklidyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy związku chemicznego. Zobacz też: PCP (ujednoznacznienie).
Fencyklidyna
Fencyklidyna Fencyklidyna
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C17H25N
Masa molowa 243,39 g/mol
Wygląd białe, krystaliczne ciało stałe[2]
Identyfikacja
Numer CAS 77-10-1
2981-31-9 (bromowodorek)
PubChem 6468[4]
DrugBank DB03575[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
Legalność w Polsce substancja psychotropowa grupy II-P

Fencyklidyna (łac. Phencyclidinum; PCP[5], anielski pył[5]) – organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna zaliczana do dysocjantów, pochodna piperydyny. W przeszłości fencyklidyna używana była do znieczulania przedoperacyjnego, jednak ze względu na swe psychoaktywne działanie i neurotoksyczność została wycofana z lecznictwa[6].

PCP zostało opatentowane w 1952 roku przez firmę Parke & Davis[potrzebne źródło].

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Działanie farmakologiczne fencyklidyny polega na blokowaniu otwartego kanału receptora NMDA co skutkuje silniejszą depolaryzacją neuronu[7]. Na czarnym rynku bywa sprzedawana w formie proszku, płynu, tabletek lub kapsułek.

Efekty działania fencyklidyny są bardzo zróżnicowane i zależne od wielu czynników. Niewielka ilość środka może wywołać uczucie oziębłości i obojętności wobec otoczenia bądź poczucie siły i niewrażliwość. Ponadto może spowodować odrętwienie i zakłócenie mowy oraz uniemożliwić koordynację ruchów. Większe dawki mogą spowodować silną depersonalizację i konfuzję, delirium, trudności lub całkowite uniemożliwienie poruszania się.

Przypisy

  1. Fencyklidyna (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-08-15].
  2. 2,0 2,1 2,2 Fencyklidyna (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-15].
  3. 3,0 3,1 Fencyklidyna – karta leku (DB03575) (ang.). DrugBank.
  4. Fencyklidyna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  5. 5,0 5,1 Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 34. ISBN 8371832400.
  6. Stephen A. Maisto: Drug Use and Abuse. Thompson Wadsworth, 2004. ISBN 0155085174.
  7. Kapur, S. and P. Seeman. "NMDA receptor antagonists ketamine and PCP have direct effects on the dopamine D2 and serotonin 5-HT2receptors¾implications for models of schizophrenia" Molecular Psychiatry. 7(8): 837–844 (2002)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.