Fernando Redondo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy osoby. Zobacz też: Redondo - miejscowość.
Fernando Carlos Redondo Neri
Data i miejsce
urodzenia
6 lipca 1969
Adrogué, Buenos Aires, Argentyna
Pozycja Defensywny pomocnik
Wzrost 186 cm
Masa ciała 75 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1985-1990
1990-1994
1994-2000
2000-2004
Argentinos Juniors
CD Tenerife
Real Madryt CF
A.C. Milan
75 (1)
103 (8)
165 (4)
16 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1992-1999  Argentyna 29 (1)

Fernando Carlos Redondo Neri (ur. 6 lipca 1969 r. w Buenos Aires, w Argentynie) – były argentyński piłkarz, w latach 1999-2000 uznany za najbardziej wartościowego gracza na świecie przez UEFA. Fernando Carlos Redondo Neri urodził się 6 lipca 1969 roku w Buenos Aires, w Argentynie. Już jako dziecko pragnął zostać piłkarzem, a upodobał sobie miejscowe Independiente, do którego jednak nigdy nie trafił. Pierwsze treningi piłkarskie zaczynał w klubiku Taleres Remedios, a następnym przystankiem był Argentinos Juniors. Debiutował 29 września 1985 roku, ale był to sporadyczny wypadek. Grać w pierwszym składzie zaczął dwa lata później, zajmując stałe miejsce na środku pomocy. Po pięciu latach gry w argentyńskim klubie zdecydował się przenieść do Europy, a wybór padł na hiszpański klub Tenerife Santa Cruz.

Były to akurat lepsze czasy dla tego niewielkiego klubu, w sezonie 1994/95 wystąpił nawet w Pucharze UEFA. Wcześniej, w 1992 roku Redondo zadebiutował w reprezentacji Argentyny. Uczestniczył w Pucharze Konfederacji zwycięskim dla Argentyny. Rok później Argentyna z Fernando w składzie zwyciężyła w Copa America. Rok 1994 to Mistrzostwa Świata w USA, niestety Argentyna odpada dość wcześnie, przegrywając z Rumunią. I potem na bardzo długi czas Redondo żegna się z występami w koszulce w biało-błękitne pasy, a powodem są długie włosy które wówczas nosił. Nowy selekcjoner Argentyny - Daniel Passarella - zapowiedział, że piłkarze posiadający długie włosy nie mają miejsca w składzie reprezentacji. Poza tym pomiędzy nimi doszło do słownego konfliktu. Dopiero w 1999 roku wystąpił w towarzyskim meczu z Holandią i jeszcze dwóch z Brazylią. Co ciekawe w roku 1992 oraz 1993 w ostatniej kolejce Tenerife z Redondo wygrywając mecze z Realem Madryt odbiera mu mistrzostwo.

W 1994 roku zmienia barwy klubowe, przenosząc się właśnie do stołecznego Realu. Suma transferu opiewała na ogromną jak na te czasy kwotę, w szczególności jak na defensywnego pomocnika. Fernando Redondo kosztował Królewskich pięć milionów dolarów. Pierwszy sezon w składzie przyniósł mistrzostwo Hiszpanii. Drugi raz Argentyńczyk cieszył się z tego wyniku dwa lata później w 1997 roku. Dzięki temu Real gra w Champions League i w dużej mierze dzięki grze Redondo w drugiej linii madrycka drużyna odzyskuje po 32 latach Puchar Mistrzów po zwycięstwie 1:0 w finale z Juventusem. Do tego dokłada jeszcze Puchar Interkontynentalny. Sam potrafi zatrzymać dużą część ataków przeciwnika, a do tego rozpocząć akcję ofensywną. Zajmuje coraz ważniejsze miejsce w klubowej drużynie. Gdy na boisku nie ma Manuela Sanchisa oraz Fernando Hierro to on nosi opaskę kapitana. Właśnie jako kapitan gra w finale Ligi Mistrzów 2000 przeciwko Valencii. Wcześniej w ćwierćfinale, w meczu z Manchesterem United popisał się akcją lewym skrzydłem, która na długo zapadnie w pamięci nie tylko kibiców Realu Madryt - piętą przepuścił piłkę między nogami obrońcy (Henninga Berga - trenera Legii Warszawa od 1 stycznia 2014), doszedł do piłki i zagrał do Raula, któremu pozostało już tylko przyłożyć nogę trafiając do pustej bramki. A w finale Redondo znów gra pewnie, popisuje się sztuczkami technicznymi, a Real zwycięża 3:0.Po wyborach na nowego prezydenta Realu zostaje sprzedany za 16 milionów dolarów do AC Milan. W Realu przez pięć lat Fernando wystąpił w lidze 135 razy strzelając 4 bramki.

Niedługo po przybyciu do Mediolanu Redondo doznaje podczas treningu bardzo groźnej kontuzji, która wyłącza go na bardzo długi czas z gry. W międzyczasie żeni się z Natalią Solari stając się szwagrem innego Argentyńczyka w Realu Santago Solariego. Wreszcie w 2003 roku po 3 latach przerwy w grze wraca na murawę. Jednym z pierwszych meczów po kontuzji jest spotkanie w ramach Ligi Mistrzów z... Realem Madryt na Santiago Bernabeu, gdzie madrycka publiczność zgotowała mu gorące owacje na stojąco.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klub[edytuj | edytuj kod]

Real Madrid
AC Milan

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Inwidualnie[edytuj | edytuj kod]

Statistics[edytuj | edytuj kod]

Club[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Liga Puchar Międzynarodowe Inne Łącznie
Mecze Gole Mecz Gole Mecze Gole Mecze Gol Mecze Gole
Argentinos Juniors 1985–86 1 0 0 0 0 0 1 0
1986–87 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
1987–88 14 0 0 0 14 0
1988–89 36 0 0 0 0 0 0 0 36 0
1989–90 14 1 0 0 0 0 0 0 14 1
Total 65 1 0 0 0 0 0 0 65 1
Tenerife 1990–91 23 1 0 0 0 0 0 0 23 1
1991–92 32 2 0 0 0 0 0 0 32 2
1992–93 20 4 0 0 0 0 0 0 20 4
1993–94 28 1 0 0 0 0 0 0 28 1
Total 103 8 0 0 0 0 0 0 103 8
Real Madrid 1994–95 23 1 0 0 3 1 0 0 26 2
1995–96 23 2 2 0 4 0 1 0 30 2
1996–97 33 1 6 0 0 0 0 0 39 1
1997–98 33 0 2 0 11 0 0 0 46 0
1998–99 23 0 2 0 7 0 2 0 34 0
1999–00 30 0 5 0 15 0 3 0 53 0
Total 165 4 17 0 37 1 6 0 225 5
Milan 2000–01 -
2001–02 -
2002–03 8 0 3 0 5 0 0 0 16 0
2003–04 8 0 5 0 1 0 0 0 14 0
Total 16 0 8 0 7 0 0 0 30 0
Career totals 349 13 25 0 44 1 6 0 423 14

Był reprezentantem Argentyny.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]