Alfio Basile

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alfio Basile
Imię i nazwisko Alfredo Rubén Oscar Carlos Basile
Data i miejsce
urodzenia
1 listopada 1943
Bahía Blanca,  Argentyna
Pseudonim El Coco, El terror de los Cueros
Pozycja środkowy obrońca
Kariera juniorska
Bella Vista Bahía Blanca
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1964-1970
1971-1975
Racing Club de Avellaneda
Huracán Buenos Aires
163 (19)
97 (4)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1968-1973  Argentyna
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1975-1976
1977
1978
1979
1980
1981
1982
1982
1983
1983
1984-1986
1986-1989
1989-1990
1991-1994
1995
1996-1997
1998
2000-2001
2004
2005-2006
2006-2008
2009-2010
Chacarita Juniors Buenos Aires
Rosario Central
Racing Club de Avellaneda
Racing Córdoba
Instituto Córdoba
Racing Córdoba
Huracán Buenos Aires
Club Nacional de Football
Racing Córdoba
Talleres Córdoba
Vélez Sársfield Buenos Aires
Racing Club de Avellaneda
Vélez Sársfield Buenos Aires
 Argentyna
Atlético Madryt
Racing Club de Avellaneda
San Lorenzo de Almagro Buenos Aires
América Meksyk
Colón Santa Fe
Club Atlético Boca Juniors
 Argentyna
Club Atlético Boca Juniors

Alfredo (Alfio) Rubén Oscar Carlos Basile, zwany "El Coco" (ur. 1 listopada 1943 roku w Bahía Blanca), argentyński piłkarz i trener piłkarski.

Piłkarską karierę rozpoczynał jako środkowy pomocnik w lokalnym klubie Bahía Blanca (1959-1963). Kiedy w 1963 roku został kupiony przez stołeczny Racing Club de Avellaneda, jego ówczesny trener Nestor Rossi przestawił go na środek obrony. Basile okazał się twardym i skutecznym stoperem. W Racingu występował przez siedem sezonów, ale najbardziej owocne okazały się rozgrywki 1966-1967; wówczas klub zdobył mistrzostwo kraju, Copa Libertadores oraz – po zwycięstwie nad Celtikiem GlasgowPuchar Interkontynentalny. W 1970 roku Basile przeszedł do Huracánu, gdzie pod trenerskim okiem Césara Luisa Menottiego w 1973 roku wywalczył swój drugi tytuł mistrza kraju. W reprezentacji Argentyny rozegrał 9 meczów.

W 1976 roku został szkoleniowcem amatorskiego klubu Chacarita Juniors, a kilka sezonów później prowadził już Racing Club de Avellaneda. W latach 80. pracował w klubach kolumbijskichInstituto Cordoba i Racing Cordoba i urugwajskim Nacional Montevideo, ale największe sukcesy odnosił w kraju. Z Vélezem Sársfield zdobył w 1985 roku wicemistrzostwo Argentyny, a z Racingiem w 1988 – Superpuchar Ameryki Południowej.

W lutym 1991 roku przejął od Carlosa Bilardo obowiązki selekcjonera reprezentacji. Od marca 1991 roku do sierpnia 1993 roku prowadził reprezentację w 33 meczach bez porażki, zdobywając dwukrotnie Copa America. W ostatnim meczu eliminacji do Mundialu 1994 jego podopiecznym przydarzyła się niespodziewana wpadka (0:5 z Kolumbią) i o prawo do udziału w mistrzostwach musieli walczyć w barażach. W dwumeczu minimalnie (1:1, 1:0 u siebie) okazali się lepsi od Australii.

Na amerykański turniej Basile powołał do kadry 34-letniego Diego Maradonę, który kilka miesięcy wcześniej ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery. Argentyńczycy, mimo iż byli jednymi z głównych faworytów do zdobycia złotego pucharu, zawiedli i po niespodziewanej porażce z Rumunią w drugiej rundzie, musieli przedwcześnie wracać do domu. Ponadto dwa ostatnie mecze rozegrali bez zawieszonego Maradony, w którego organizmie wykryto niedozwolone substancje.

Po mistrzostwach Basile został zastąpiony przez Daniela Passarellę. Później bez większych sukcesów prowadził Rosario Central, Huracán, hiszpańskie Atlético Madryt, San Lorenzo de Almagro, meksykańską Amérikę oraz Colón Santa Fe.

Nowy etap szkoleniowej kariery otworzył w 2005 roku, kiedy został szkoleniowcem Boca Juniors Buenos Aires. W ciągu niespełna roku zdobył z tym klubem trzy najważniejsze w Ameryce Południowej trofea piłkarskie, w tym – pierwsze w swojej trenerskiej karierze – mistrzostwo Argentyny.

15 września 2006 roku, po niespodziewanej rezygnacji José Néstora Pekermana, ponownie objął stanowisko selekcjonera drużyny narodowej. Reprezentacja prowadzona przez Basile jest w dużej mierze oparta na piłkarzach, którzy dotarli do ćwierćfinału Mundialu 2006, wzmocniona, odsuniętymi przez poprzedniego trenera, Javierem Zanettim i Juanem Sebastianem Veronem. Oni, oraz doświadczeni Roberto Abbondanzieri, Roberto Ayala, wspomagani przez uzdolnioną młodzież (Carlos Tevez, Lionel Messi, Gabriel Milito, Javier Mascherano, Juan Román Riquelme), dotarli do finału Copa America 2007, w którym – niespodziewanie – ulegli 0:3 Brazylii, grającej na tym turnieju w rezerwowym składzie. Wcześniej podopieczni Basilego pokonali m.in. 4:1 USA, 4:2 Kolumbię, 4:0 Peru i 3:0 Meksyk.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

  • wicemistrzostwo Argentyny 1985 z Vélezem Sársfield
  • Superpuchar Ameryki Południowej 1988 z Racingiem
  • Recopa Sudamericana 2005, mistrzostwo Argentyny 2005 oraz Copa Sudamericana 2005 z Boca Juniors
  • Copa America 1991 i 1993, 1/8 finału Mundialu 1994 oraz wicemistrzostwo Ameryki Południowej 2007 z reprezentacją Argentyny

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Ożenił się w wieku 24 lat. Jego małżonką jest Nilda Maria, z którą ma troje dzieci – Nildę Sabrinę, Natachę Polę i Alfio Daniela.
poprzednik:
Carlos Bilardo
Selekcjoner w latach
1991-1994
następca:
Daniel Passarella
poprzednik:
José Pekerman
Selekcjoner w latach
2006 – 2008
następca:
Diego Armando Maradona