Fiat 124 Sport Spider

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fiat 124 Sport Spider
Fiat 124 Sport Spider
Inne nazwy Pininfarina Spider (1983-1985)
Producent FIAT 1966-1982
Pininfarina 1983-1985
Okres produkcji 1966-1985
Miejsce produkcji  Włochy
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowy kabriolet
Silniki R4 DOHC
1,4-2,0 l
Skrzynia biegów 4-biegowa manualna
5-biegowa manualna
3-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu tylny
Dane dodatkowe
Pokrewne Fiat 124
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

FIAT 124 Spider – samochód typu roadster oparty na skróconej ramie oraz wielu podzespołach mechanicznych modelu Fiat 124. Zaprezentowany w 1966 roku na targach motoryzacyjnych w Genewie. Nadwozie auta zaprojektowała i wytwarzała Pininfarina. Odkryte nadwozie opracowane zostało bezpośrednio przez Sergio Pininfarinę, który wykorzystał już gotowe projekty Chevrolet Corvette „Rondine” oraz Ferrari 275 GTS. Kilkanaście lat później w 1980 r. na 50-lecie Pininfariny podkreślono ten fakt produkując pod marką Pininfarina 2000 Spider limitowany model Tributo Ferrari, który bezpośrednio nawiązywał do większego Ferrari 275 GTS. W roku 1972 na świat przyszła sportowa wersja Spidera, potrzebna do homologacji wersji rajdowej, która odniosła zresztą kilka spektakularnych sukcesów. Egzemplarze sprzedawane w salonach oznaczono symbolem 124 CSA (C-Spider-Abarth). Auto miało 128 KM. W ciągu trzech lat Fiat wyprodukował niespełna 1000 sztuk CSA przygotowanych do sprzedaży w salonach na potrzeby kierowców cywilnych. Jest to obok Tributo Ferrari najbardziej poszukiwana wersja przez kolekcjonerów.

124 Spider napędzany był przez silniki DOHC (Double OverHead Camshaft – dwa wałki rozrządu w głowicy), konstrukcji byłego inżyniera Ferrari, Aurelio Lamprediego. Pojemności tych jednostek kształtowały się następująco:

  • 1438 cm³ (1966-1970)
  • 1608 cm³ (1970-1974)
  • 1756 cm³ (1975-1978)
  • 1995 cm³ (1979-1985)

Jednostki napędowe konstrukcji Lamprediego uchodziły w owych czasach za innowacyjne, bowiem po raz pierwszy w masowej produkcji użyty w nich był gumowy pasek rozrządu (zamiast łańcucha). Produkcję modelu zakończono w roku 1985 (od 1983 roku wyłącznie pod marką Pininfariny) liczbą około 200 000 egzemplarzy, z których ogromna większość została wyeksportowana do USA, skąd pochodzi dziś większość użytkowanych aut w Europie.

Fiat 124 Abarth Rally – CSA[edytuj | edytuj kod]

Fiat 124 Abarth Rally – CSA – Pierwszy rajdowy model Abartha po przejęciu firmy przez Fiata oparty na modelu Fiat 124 Sport Spider. W latach 1972-1975 co roku zajmował drugie miejsce w międzynarodowych mistrzostwach producentów (od 1973 r. były to Rajdowe Mistrzostwa świata WRC). Auto ma na swoim koncie dwa tytuły Mistrza Europy, które zdobyli Raffaele Pinto (1972) i Maurizio Verini (1975). W 1972 r. Hakan Lindberg wygrał nim Rajd Akropolu, rok później Achim WarmboldRajd Polski, a triumfy w rajdzie Portugalii w 1974 i 1975 r. zapewnili mu Pinto i Markku Alen. Auto oparte na nadwoziu typu cabrio w rajdach zawsze wyposażone było w sztywny dach, tzw. hardtop.