Fiord

Geirangerfjord, Norwegia

Fiord – rodzaj głębokiej zatoki, mocno wcinającej się w głąb lądu, często rozgałęzionej, z charakterystycznymi stromymi brzegami, powstałej przez zalanie żłobów i dolin polodowcowych.

Fiordy są charakterystycznym elementem peryglacjalnego krajobrazu wybrzeży Norwegii oraz Szkocji, Grenlandii, Islandii, Nowej Zelandii, półwyspu Labrador, chilijskiej Patagonii i Alaski.

Błędnie nazwą fiord określa się również adriatycką Zatokę Kotorską w Czarnogórze (nie jest ona pochodzenia lodowcowego)^{[potrzebne źródło]}.

Fiordy pozbawione wysokich brzegów występują m.in. w Danii: Lammefjord został w większej części osuszony w ostatnich dwóch stuleciach i zamieniony na żyzny polder. W Lammefjord, jako depresji, znajduje się najniższy punkt Danii.

Największe fiordy

Najdłuższymi fiordami na świecie są:

1. Scoresby Sund na Grenlandii – 350 km
2. Sognefjord w Norwegii – 203 km
3. Hardangerfjord w Norwegii – 179 km

Najgłębszymi fiordami są:

1. Skelton Inlet na Antarktyce – 1933 m
2. Sognefjord w Norwegii – 1308 m
3. Canal Messier w Chile – 1288 m