Format telewizyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Format telewizyjny - pojęcie oznaczające licencję na produkcję kolejnych wersji audycji telewizyjnej, który jest już lub był produkowany na innym rynku (zwykle: w innym państwie). Kupując format, stacja telewizyjna lub działający na jej rzecz zewnętrzny producent nabywa możliwość legalnego powielenia istniejącego już programu.

Formaty powstają najczęściej na bazie programów, które odniosły duży sukces na swoim macierzystym rynku. Rzadziej są opracowywane przez wyspecjalizowane firmy, które następnie sprzedają je nadawcom i producentom z różnych państw. Handel formatami należy do najszybciej rozwijających się gałęzi międzynarodowego rynku telewizyjnego. Najważniejszym powodem sięgania przez telewizje po formaty jest chęć zminimalizowania ryzyka związanego z wprowadzaniem do swojej oferty nowych programów. Adaptując popularny w innych krajach format, stacja ma nadzieję na powtórzenie jego sukcesu na swoim rynku. Gatunkiem telewizyjnym, w którym zjawisko formatów ma najdłuższe tradycje, są teleturnieje i programy rozrywkowe. W ogromnej większości na formatach oparte są reality shows. W ostatnich latach taki sposób produkcji staje się także coraz bardziej popularny w odniesieniu do seriali.

Największymi na świecie specjalistycznymi targami programów telewizyjnych, na których prezentowane są i nabywane m.in. formaty, są MIPTV, odbywajace się co roku w Cannes[1].

Wybrane formaty realizowane w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Polskie formaty[edytuj | edytuj kod]

Kilkanaście polskich programów telewizyjnych zostało następnie przekształconych w formaty sprzedane lub oferowane do innych krajów. Największym sukcesem okazała się sprzedaż do Rosji formatu powstałego na bazie serialu M jak miłość, którego lokalna wersja pt. L kak Lubow zdobyła uznanie rosyjskich widzów[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kretschmer, M., Singh, S., and Wardle, J. (2009), The Exploitation of Television Formats, ESRC Digital Resource, Bournemouth University (wersja elektroniczna)

Przypisy

  1. Strona główna targów
  2. Urszula Baranowska, Sprawdzona rozrywka, "Licencje" (dodatek do magazynu Media i Marketing Polska, marzec 2009)