Pierwyj kanał

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierwyj kanał
Pierwyj kanał
Data startu 22 marca 1951 roku
Format obrazu 16:9
Właściciel Federalna Agencja Zarządzania Nieruchomościami, Rząd Federacji Rosyjskiej
Systemy
emisji sygnału
SECAM
Kraj nadawania  ZSRR 1951-1991
 Rosja 1991-
Język język rosyjski
Siedziba Moskwa
Zastąpił Powszechny Program Telewizji Rosyjskiej (ORT)
Siostrzane kanały Rossija 1

Pierwyj kanał (pl: Program Pierwszy) ros. Первый канал – publiczna stacja telewizyjna Federacji Rosyjskiej, mająca największy zasięg odbiorców w Rosji (98,8% populacji).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Za początki rosyjskiej telewizji uznaje się 1 maja 1931 roku, kiedy nadano pierwsze próbne obrazy bez dźwięku za pośrednictwem eteru na teren Moskwy. 1 października 1931 roku rozpoczęto nadawanie dźwiękowe telewizji. Później, telewizja zaczęła pojawiać się również w Leningradzie i Odessie. Moskwa zaczęła nadawanie 12 razy w miesiącu na 60 minut. W marcu 1939 roku rozpoczęto regularne transmisje telewizyjne. W latach 1941-1945 nie emitowano programów telewizyjnych. Programy zostały wznowione 7 maja 1945 roku. 22 marca 1951 roku otwarto Centralne Studio Telewizyjne w Moskwie i od tego momentu rozpoczyna się era pierwszego programu rosyjskiej telewizji. 14 lutego 1956 roku rozpoczęto emisję drugiego programu telewizji radzieckiej. 14 stycznia 1960 roku rozpoczęto eksperymentalne nadawanie programu w kolorze, niedługo potem pojawia się trzeci (moskiewski) i czwarty (edukacyjny) program radzieckiej telewizji. 10 października 1967 roku pierwszy program rozpoczyna nadawanie w kolorze na stałe. Od 1976 roku za pośrednictwem systemu satelitarnego "Orbita" rozpoczęto emitowanie kanału z przesunięciami czasowymi odpowiednimi dla stref czasowych ZSRR. W 1988 roku telewizja radziecka pokazała pierwszą w dziejach reklamę napoju "Pepsi", występował w niej Michael Jackson. 2 listopada 1989 roku złamano monopol państwowej telewizji w ZSRR, pojawił się prywatny kanał 2x2, likwidując trzeci program. 16 września 1991 roku zlikwidowano czwarty program radzieckiej telewizji (niedługo potem pojawił się tu 4 kanał Ostankino), częstotliwości oddano byłym republikom ZSRR na własne audycje.

1 stycznia 1992 zlikwidowano istniejący wcześniej Program Pierwszy Centralnej Telewizji ZSRR, powołując w jego miejsce Kanał Ostankino (od nazwy wieży telewizyjnej w Moskwie). Niestety nie udało się odbudować zaufania widzów do totalitarnej wcześniej telewizji i kanał przegrywał w kwestiach oglądalności z prywatnymi stacjami. W związku z tym zdecydowano o zamknięciu kanału. 1 kwietnia 1995 roku rozpoczął nadawanie kanał o nazwie ORT.

20 października 1996 na częstotliwościach ORT na Ukrainie rozpoczęła nadawanie telewizja Inter.

17 listopada 1997 na częstotliwościach ORT w Kazachstanie rozpoczął nadawanie Pierwyj kanał Jewrazija.

1 września 1999 na częstotliwościach ORT w Mołdawii rozpoczął nadawanie Prime.

27 sierpnia 2000 w związku z pożarem wieży telewizyjnej Ostankino, programy ORT zaczęły się pojawiać w telewizji RTR. Jednak 4 września 2000 ORT wrócił do oddzielnego nadawania.

25 czerwca 2002 na częstotliwościach ORT na Białorusi rozpoczął nadawanie ONT.

2 września 2002 roku kanał ORT zmienił nazwę na Pierwyj kanał, nastąpiła całkowita zmiana ramówki, a stacja zaczęła przynosić zyski.

4 września 2002 na częstotliwościach telewizji Pierwyj kanał w Estonii, Litwie i na Łotwie rozpoczął nadawanie Pirmais Baltijas Kanāls, nadający z Łotwy.

W listopadzie 2003 Pierwyj Kanał przeszedł na nadawanie w stereo.

1 czerwca 2011 Pierwyj kanał przeszedł na nadawanie w formacie 16:9 (w DVB-T i na satelicie) oraz w 14:9 (w emisji analogowej).

Nazwy kanału[edytuj | edytuj kod]

Dyrektorzy kanału[edytuj | edytuj kod]

  • 1951-1957 - Władimir Spiridonowicz Osminina
  • 1957-1960 - Gieorgij Aleksandrow Iwanow
  • 1960-1980 - Pietia Szabanow Iljicz
  • 1980-1996 - brak danych
  • 1997-1998 - Aleksander Liubimow
  • 1999-2000 - Sergiej Gorjaczew
  • od 2001 - Kirył Kliemienow

[edytuj | edytuj kod]

Początkowo logo było w prawym dolnym rogu ekranu. 1 kwietnia 1995 roku logo przeniesiono w prawy górny róg ekranu i tam znajduje się do dziś.

  • od 1991 do 31 marca 1995 - w kwadracie jest składana z prostokątów (z góry, do środka i na dół) cyfra "1". Na antenie logo było półprzeźroczyste i stało ono w prawym dolnym rogu ekranu, lecz do 1993 było kolorowe.
  • od 1 kwietnia 1995 do jesieni 1995 - Pionowy prostokąt przypominający cyfrę 1 w obwódce koła. Logo przeniesiono w prawy górny róg ekranu.
  • od jesieni 1995 do 31 grudnia 1996 - Pochylona cyfra 1 w konturze, na środku jedynki są pochylone kwadraciki z literami ОРТ (w cyrylicy - ORT).
  • od 1 stycznia 1997 do 30 września 2000 - Cyfra 1 w pierścieniu, pod nimi są pochylone 3 kwadraciki z literami ОРТ napisane nową czcionką. Na ekranie logo było do 1998 szare, lecz zmieniono je na złote, bez liter. W dniach pożaru wieży telewizyjnej Ostankino logo zostało przeniesione do lewego górnego rogu.

Programy informacyjne[edytuj | edytuj kod]

  • Wremia - główny dziennik informacyjny pierwszego kanału, nadawany codziennie z Moskwy o godzinie 21:00.
  • Nowosti - szybki serwis informacyjny nadawany w formie piętnastominutowych audycji o godzinie 9:00, 12:00, 15:00, 18:00 i 23:30.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Do 1997 roku ORT był odbierany również w Warszawie. Najpierw, do 1985 roku, Program Pierwszy Centralnej Telewizji ZSRR nadawał z Marysina Wawerskiego na kanale 8. W 1985 roku, emisja została przeniesiona na kanał 51 i od tej pory kanał nadawał z Pałacu Kultury i Nauki. 3 stycznia 1994 na kanale 51 rozpoczął nadawanie TVP Warszawa, a tym samym Pierwszy Kanał Ostankino przeniósł się na kanał 41. W 1997 roku ORT zrezygnował z nadawania w Warszawie. W 1999 na kanale 41 rozpoczęła nadawanie Telewizja Niepokalanów (obecnie TV Puls). ORT był odbierany również w Świnoujściu na kanale 1, w Szczecinie na kanale 3 z budynku TVP Szczecin, w Chojnie na kanale 6 (na terenie jednostki Północnej Grupie Wojsk). oraz w Poznaniu na kanale 6 z budynku Konsulatu ZSRR (potem Federacji Rosyjskiej) w Poznaniu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]