Formuła 1 - Grand Prix Belgii 1960

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

  1. Jack Brabham (Australia, Cooper-Climax) 2:21:31.3 (8 pkt.)
  2. Bruce McLaren (Nowa Zelandia, Cooper-Climax) +1:03.3 (6 pkt.)
  3. Olivier Gandebien (Belgia, Cooper-Climax) +1 okr. (4 pkt.)
  4. Phil Hill (Stany Zjednoczone, Ferrari) +1 okr. (3 pkt.)
  5. Jim Clark (Wielka Brytania, Lotus-Climax) +2 okr. (2 pkt.)
  6. Lucien Bianchi (Belgia, Cooper-Climax) +8 okr. (1 pkt.)
    Nie ukończyli
  • Graham Hill (Wielka Brytania, BRM) 35 okr. - Silnik
  • Alan Stacey (Wielka Brytania, Lotus-Climax) 24 okr. - Śmiertelny Wypadek
  • Willy Mairesse (Belgia, Ferrari) 23 okr. - Układ Transmisji
  • Wolfgang von Trips (Niemcy, Ferrari) 22 okr. - Układ Transmisji
  • Chris Bristow (Wielka Brytania, Cooper-Climax) 19 okr. - Śmiertelny Wypadek
  • Chuck Daigh (Stany Zjednoczone, Scarab) 16 okr. - Silnik
  • Jo Bonnier (Szwecja, BRM) 14 okr. - Silnik
  • Innes Irleand (Wielka Brytania, Lotus-Climax) 13 okr. Wypadek
  • Dan Gurney (Stany Zjednoczone, BRM) 4 okr. - Silnik
  • Tony Brooks (Wielka Brytania, Cooper-Climax) 2 okr. - Skrzynia Biegów
  • Lance Reventlow (Stany Zjednoczone, Scarab) 1 okr. - Silnik
    Nie Wystartowali
  • Stirling Moss (Wielka Brytania, Lotus-Climax)
  • Mike Taylor (Wielka Brytania, Lotus-Climax)

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • Pole position: Jack Brabham - 3'50.0
  • Najszybsze okrążenie: Jack Brabham - 3'51.9
  • Trening przed wyścigiem przyniósł wypadek Stirlinga Mossa i Mike'a Taylora lecz były one niezależne od siebie, Taylor doznał obrażeń które zakończyły jego udział w wyścigach. W wyścigu, Chris Bristow, kierujący roczny Cooper dla British Racing Partnership, wypadł z toru przy zakręcie Malmedy i zginął natychmiast. Pięć okrążeń później, Alan Stacey został uderzony w twarz przez ptaka przy zakręcie Masta i poniósł śnmiertele obrażenia . To był najczarniejszy weekend do czasu wyścigu o GP San Marino w 1994 roku.