Andrzej Zoll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrzej Zoll
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1942
Sieniawa
Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej
Okres urzędowania od 1991
do 1993
Następca Wojciech Łączkowski
Prezes Trybunału Konstytucyjnego
Okres urzędowania od 19 listopada 1993
do 1 grudnia 1997
Poprzednik Mieczysław Tyczka
Następca Marek Safjan
Rzecznik praw obywatelskich
Okres urzędowania od 30 czerwca 2000
do 15 lutego 2006
Poprzednik Adam Zieliński
Następca Janusz Kochanowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Orderu Zasługi RFN Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Wielka Srebrna Odznaka Honorowa z Gwiazdą
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Andrzej Stanisław Zoll (ur. 27 maja 1942 w Sieniawie) – polski prawnik, były przewodniczący PKW, sędzia i prezes Trybunału Konstytucyjnego oraz rzecznik praw obywatelskich, profesor zwyczajny na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1959 ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie, a w 1964 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1968 uzyskał stopień doktora nauk prawnych, w 1973 obronił habilitację. W 1988 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk prawnych. W 1991 objął stanowisko profesora zwyczajnego. Zawodowo związany z UJ, gdzie do 2013 pełnił funkcję kierownika Katedry Prawa Karnego.

Uczestniczył w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1]. W 1989 brał udział w rozmowach Okrągłego Stołu jako ekspert prawny „Solidarności”. Pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej w okresie wyborów kontraktowych w czerwcu tego roku z rekomendacji Komitetu Obywatelskiego.

W 1989 został wybrany na sędziego Trybunału Konstytucyjnego. W 1990 jako sędzia TK był przewodniczącym Państwowej Komisji Wyborczej w trakcie pierwszych wyborów prezydenckich. W latach 1991–1993 przewodniczył PKW, działającej jako stały organ wyborczy. W dniu 19 listopada 1993 wybrano go na stanowisko prezesa Trybunału Konstytucyjnego, które zajmował do końca swojej kadencji (1997).

W latach 1998–2000 był przewodniczącym Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. Od 30 czerwca 2000 do 15 lutego 2006 pełnił funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich IV kadencji.

Opublikował około 150 prac naukowych, głównie z zakresu prawa karnego, prawa konstytucyjnego i filozofii prawa. Należy do współautorów polskiego kodeksu karnego z 1997. Członek Komitetu Etyki w Nauce PAN oraz Wydziału Historyczno-Filozoficznego PAU. Był kuratorem Towarzystwa Biblioteki Słuchaczów Prawa UJ, którym kierował w czasach studenckich. Wchodzi w skład Akademii Nauki i Sztuki w Salzburgu. Członek Polskiego PEN Clubu. Był społecznym doradcą ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ćwiąkalskiego. Przez wiele lat pełnił funkcję kierownika Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Obecnie jest wykładowcą w Wyższej Szkole Prawa i Administracji w Przemyślu.

W czerwcu 2011 za wydaną w tym samym roku przez Wydawnictwo Literackie w Krakowie książkę Zollowie. Opowieść rodzinna uhonorowany został Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest wnukiem Fryderyka Zolla (młodszego), prawnukiem Fryderyka Zolla (starszego), praprawnukiem Józefa Chrystiana Zolla. Jego syn, Fryderyk Zoll, został także profesorem nauk prawnych.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Bezradność: interdyscyplinarne studium zjawiska w kontekście zmiany społecznej i edukacyjnej (współautor), 2005
  • Chrześcijanin w nowoczesnym państwie, 2006
  • Europejskie obywatelstwo a problem tożsamości europejskiej, 2003
  • Formy stadialne i postacie zjawiskowe popełnienia przestępstwa (współautor), 2007
  • Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz do art. 1-116 Kodeksu karnego (współautor), od 1998
  • Materialnoprawna problematyka warunkowego umorzenia postępowania karnego, 1973
  • Odpowiedzialność karna lekarza za niepowodzenie w leczeniu, 1988
  • Okoliczności wyłączające bezprawność czynu (zagadnienia ogólne), 1982
  • Polskie prawo karne (współautor), 1995
  • Polskie prawo karne. Część Ogólna (współautor), 2010
  • Rzecznik Praw Obywatelskich – zadania konstytucyjno-prawne oraz funkcje publiczne w zakresie wspierania społeczeństwa obywatelskiego w Polsce, 2005
  • Zasady odpowiedzialności karnej, 1998
  • Zollowie. Opowieść rodzinna, 2011

Przypisy

  1. Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0.
  2. M.P. z 2011 r. Nr 86, poz. 889
  3. M.P. z 1998 r. Nr 6, poz. 119

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]