Gedryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gedryt
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny [Mg2][Mg3Al2][(OH)2|Al2Si6O22]
zasadowy glinokrzemian magnezu, żelaza i glinu
Twardość w skali Mohsa 5,5 – 6,0
Przełam nierówny
Łupliwość doskonała
Układ krystalograficzny rombowy
Gęstość minerału 3,2-3,4 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa brązowa, brązowozielona, zielona, szara, białoszara
Rysa białoszara
Połysk szklisty

Gedrytminerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli. Jest minerałem rzadkim.

Jego nazwa pochodzi od miejscowości Gèdres we Francji (występuje w dolinie Héas, znajdującej się niedaleko od Gèdres). Odkryty został w 1836 roku.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju długosłupkowym, igiełkowym. Występuje w skupieniach blaszkowych, włóknistych, promienistych. Jest kruchy, przeświecający.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest typowym minerałem skał metamorficznych zmienionych kontaktowo. Spotyka się go w intruzjach granitoidowych i żyłach rudnych.

Miejsca występowania:

  • w Polsce został stwierdzony w skałach metamorficznych (niektórych łupkach) północnych Tatr.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • interesuje naukowców,
  • interesujący dla kolekcjonerów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]