Georg Jarno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Georg Jarno (ur. 3 czerwca 1868 w Budapeszcie – zm. 25 maja 1920 we Wrocławiu) – węgierski kompozytor operetkowy.

Jarno studia muzyczne odbył w Konserwatorium Budapeszteńskim. Następnie pracował jako dyrygent w teatrach wielu niemieckich miast (m.in. w Bremie, Gerze, Halle i Magdeburgu). W końcu osiedlił się w Wiedniu, później zaś we Wrocławiu. Początkowo pisał opery, wystawiając Die schwarze Kaschka (1895), Der Richter von Zalamea (1899) i Der zerbrochene Krug (1903). Nie spotkały się one jednak z powodzeniem. Namówiony przez żonę swego brata, Hansi Niese, zajął się operetką. Pierwszą jego operetką była Złota rybka (1907), następnie Krysia leśniczanka (1907), która odniosła największy sukces, Das Musikantenmädel (1910), Die Marine-Gustl (1912), Das Farmermädchen (1913), Jungier Sonnenschein (1918) i Mein Annerl (1918)[1].

Przypisy

  1. Lucjan Kydryński: Przewodnik operetkowy. Wyd. IV. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1994, s. 203. ISBN 83-224-0316-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]