Maurycy Moszkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maurycy Moszkowski

Maurycy Moszkowski, Moritz Moszkowski (ur. 23 sierpnia 1854 we Wrocławiu, zm. 4 marca 1925 w Paryżu) – niemiecki pianista i kompozytor salonowy.

Istnieją spory co do jego narodowości, podaje się w niektórych publikacjach narodowość polską lub pochodzenie żydowskie. Jego rodzice przybyli do Wrocławia z Pilicy koło Zawiercia w roku 1852. Zyskał sławę jako wirtuoz, mniej znane są jego dokonania kompozytorskie. Był młodszym bratem pisarza Aleksandra Moszkowskiego. Skomponował kilkadziesiąt utworów wirtuozowskich (głównie na fortepian). Utwory te były w owych czasach chętnie grywane przez znanych pianistów.

Studiował w Dreźnie oraz w konserwatorium w Berlinie. Tam zadebiutował jako pianista w roku 1873. W 1897 roku zamieszkał w Paryżu, a w 1899 został członkiem Berlińskiej Akademii Sztuk.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1892: Boabdil, ostatni król Maurów (Opera w 3 aktach)
  • 1896: Laurin (Balet)
  • Op.10 Nr.1 Melodia
  • Op.10 Nr.3 Mazurek
  • Op.11 Polonez
  • Op.12 Tańca hiszpańskie
  • Op.15 Nr.1 Serenada
  • Op.16 Ballada g-moll
  • Op.17 Nr.2 Menuet
  • Op.18 Etiuda
  • Op.19 "Jeanne d'Arc"
  • Op.25 pięć utworów, tańce niemieckie na duet fortepianowy
  • Op.30 Koncert skrzypcowy C-Dur
  • Op.36 8 utworów charakterystycznych (na fortepian)
  • Op.43 Polskie tańce ludowe na duet fortepianowy
  • Op.58 Nr.3 Près du Berceau
  • Op.59 Koncert fortepianowy E-Dur op. 53
  • Op.65 Nowe tańce hiszpańskie na duet fortepianowy
  • Op.71 Suita na dwoje skrzypiec i fortepian
  • Op.77 Romance sans paroles
  • Op.83 Sześć utworów
    • Nr.1 Elégia
    • Nr.2 Sur l'Eau
    • Nr.3 Vieux Pastel
    • Nr.4 Canon
    • Nr.5 Chanson populaire
    • Nr.6 Chanson napolitaine
  • Op.85 Preludium i fuga na orkiestrę smyczkową
  • Op.89 Nr.2 Valse mignonne
  • Op.91 Pięć małych etiud
  • Op. 92 Etiudy na lewą rękę
  • Etiuda Nr. 11 As-Dur
  • Valse brillante
  • bez nr opusu Valse mignonne

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Meyers Lexikon, t. 8. Bibliographisches Institut, Leipzig 1928 ss. 782-783