Giampaolo Pazzini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Giampaolo Pazzini
Giampaolo Pazzini (15 02 2011).jpg
Imię i nazwisko Giampaolo Pazzini
Data i miejsce
urodzenia
2 sierpnia 1984
Pescia,  Włochy
Pseudonim Il Pazzo
Pozycja napastnik
Wzrost 180 cm
Masa ciała 77 kg
Informacje klubowe
Obecny klub AC Milan
Numer 11
Kariera juniorska
Atalanta
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2002–2005
2005–2009
2009–2011
2011-2012
2012-
Atalanta
Fiorentina
Sampdoria
Inter Mediolan
A.C. Milan
51 (12)
108 (25)
75 (36)
50 (16)
46 (17)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2000–2001
2002
2002–2003
2003
2004–2007
2009–
 Włochy U-16
 Włochy U-18
 Włochy U-19
 Włochy U-20
 Włochy U-21
 Włochy
12 (4)
1 (0)
9 (6)
1 (0)
22 (5)
25 (4)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 10 maja 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 11 września 2012.

Giampaolo Pazzini (ur. 2 sierpnia 1984 w Pescii) – włoski piłkarz występujący na pozycji napastnika. Obecnie gra w klubie AC.Milan, do którego przeszedł w ramach wymiany za Antonio Cassano (Milan zapłacił dodatkowo 7 mln. euro).

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Giampaolo Pazzini zawodową karierę rozpoczął w 2002 w Atalancie, której jest wychowankiem. W debiutanckim sezonie strzelił dla niej 9 goli w 39 meczach drugiej ligi i awansował do Serie A. W najwyższej klasie rozgrywek w kraju Pazzini po raz pierwszy wystąpił 12 września 2004 w zremisowanym 2:2 spotkaniu z Lecce, kiedy to już w pierwszej minucie strzelił bramkę.

W styczniu 2005 za 6,5 miliona euro włoski zawodnik odszedł do Fiorentiny, a w zimowym okienku transferowym działacze "Fioletowych" zakupili również trzech innych napastników – Waleriego Bożinowa, Javiera Portillo i Jaime Valdésa. Miejsce w podstawowej jedenastce Fiorentiny mieli jednak zapewnione Christian Riganò oraz Fabrizio Miccoli, którzy wspólnie strzelili w sezonie 2004/2005 16 bramek. W kolejnych rozgrywkach trener Cesare Prandelli wystawiał do gry trzech ofensywnych piłkarzy – środkowego napastnika Lukę Toniego (króla strzelców Serie A) oraz cofniętych skrzydłowych Bożinowa i Martina Jørgensena. Pazzini pełnił rolę rezerwowego, jednak regularnie dostawał szanse występów – przez cały sezon wystąpił w 26 pojedynkach i zdobył 5 goli. Dobra forma prezentowana w 2005 spowodowała, że Giampaolo został wybrany najlepszym włoskim piłkarzem młodego pokolenia. Podczas rozgrywek 2006/2007 w ataku Fiorentiny najczęściej grywali Toni oraz Adrian Mutu, którzy w całym sezonie strzelili po 16 bramek. Pazzini wspólnie z Brazylijczykiem Reginaldo pełnił dla nich rolę zmiennika i zanotował w lidze 7 trafień. W kolejnym sezonie, po odejściu Luki Toniego do Bayernu, linię ataku "Violi" tworzyli Mutu oraz Pazzini. Na tej pozycji grywali również Christian Vieri, Pablo Daniel Osvaldo, Papa Waigo N'Diayè i Daniele Cacia. Pazzini był drugim po Mutu najlepszym strzelcem swojej drużyny. Zdobył 9 goli w 31 występach, natomiast Mutu zanotował 17 trafień w 29 pojedynkach. Latem 2008 do Fiorentiny sprowadzono Alberto Gilardino i trener Prandelli wystawiał go do gry w ataku razem z Adrianem Mutu.

Pazziniego nie satysfakcjonowała rola rezerwowego i 14 stycznia 2009 podpisał on kontrakt z Sampdorią. W odwrotnym kierunku powędrował wówczas Emiliano Bonazzoli. W Sampdorii Pazzini zadebiutował 18 stycznia w przegranym 0:2 spotkaniu z Palermo. Pierwszego gola zdobył natomiast 1 lutego w zremisowanym 1:1 meczu przeciwko Chievo. Następnie Włoch wpisywał się na listę strzelców w 4 kolejnych pojedynkach – zremisowanym 2:2 ze Sieną, zremisowanym 1:1 z Juventusem, wygranym 1:0 z Atalantą oraz zwycięskim 2:1 z Milanem. 15 marca Pazzini strzelił dla swojego zespołu 2 bramki w zremisowanym 2:2 spotkaniu przeciwko Romie. Pierwszego gola w sezonie 2009/2010 Włoch zdobył 26 października w zwycięskim 1:0 pojedynku z Interem Mediolan. 18 października w zremisowanym 1:1 meczu przeciwko Lazio Pazzini doznał złamania nosa po zderzeniu z bramkarzem rywali – Fernando Muslerą. Łącznie podczas rozgrywek 2009/2010 Pazzini w 37 ligowych występach strzelił 19 bramek i zajął 3. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców.

Latem 2010 podczas eliminacji do Ligi Mistrzów Pazzini strzelił 3 bramki w przegranym po dogrywce dwumeczu o awans do rundy grupowej z Werderem.

27 stycznia podpisał kontrakt z Interem Mediolan[1], a już następnego dnia pomyślnie przeszedł wszystkie testy medyczne. Sam Il Pazzo powiedział że Interowi się nie odmawia, lecz niełatwo jest mu rozstawać się z Sampdorią.

24 sierpnia został przedstawiony na San Siro jak zawodnik lokalnego rywala Interu - A.C. Milan.

Sezon Klub Rozgrywki Mecze Bramki
2003/2004 Atalanta Serie B 39 9
2004/2005 Serie A 12 3
2004/2005 Fiorentina 14 3
2005/2006 27 5
2006/2007 24 7
2007/2008 31 9
2008/2009 12 1
Sampdoria 19 11
2009/2010 37 19
2010/2011 19 6
Internazionale 17 11
2011/2012 33 5
2012/2013 A.C. Milan 30 15
2013/2014 16 2
Łącznie w Serie A 291 96

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Pazzini ma za sobą występy w młodzieżowych reprezentacjach Włoch, dla których łącznie rozegrał 45 meczów i strzelił 15 goli. Najwięcej spotkań zanotował w drużynie do lat 21, w barwach której wystąpił 22 razy. Wziął z nią udział między innymi w Euro 2006 oraz Euro 2007. Wcześniej razem z reprezentacją do lat 19 wywalczył Mistrzostwo Europy 2003.

W seniorskiej reprezentacji Włoch Pazzini zadebiutował 29 marca 2009 w wygranym 2:0 spotkaniu z Czarnogórą w eliminacjach do Mistrzostw Świata 2010. Na boisku pojawił się w 59. minucie zmieniając Vincenzo Iaquintę, a w 74. minucie ustalił wynik meczu na 2:0 dla Włochów[2]. W swoim drugim występie w zespole narodowym przeciwko Irlandii już w drugiej minucie został ukarany czerwoną kartką[3]. W trzecim meczu z Irlandią Północną nie wykorzystał rzutu karnego. Pazzini wziął udział w Mistrzostwach Świata w RPA, na których był rezerwowym i zagrał tylko w spotkaniu z Nową Zelandią, kiedy pojawił się na boisku w 61. minucie.

Przypisy

  1. sport.pl: Transfery. Giampaolo Pazzini w Interze Mediolan. [dostęp 2011-01-29].
  2. igol.pl: El. MŚ Europa: Czarnogóra - Włochy. [dostęp 2011-02-04].
  3. igol.pl: El. MŚ Europa: Włochy - Irlandia. [dostęp 2011-02-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]