Fabio Cannavaro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fabio Cannavaro
Fabio Cannavaro.jpg
Imię i nazwisko Fabio Cannavaro
Data i miejsce
urodzenia
13 września 1973
Neapol, Włochy 
Pseudonim Il muro di Berlino , Don Fabio
Pozycja środkowy obrońca
Wzrost 175 cm
Masa ciała 72 kg
Informacje klubowe
Obecny klub kariera zakończona
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1992–1995
1995–2002
2002–2004
2004–2006
2006–2009
2009–2010
2010–2011
SSC Napoli
Parma
Inter Mediolan
Juventus
Real Madryt
Juventus
Al-Ahli
58 (1)
212 (5)
50 (2)
74 (6)
94 (1)
27 (0)
16 (2)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1993–1996
1997–2010
 Włochy U-21
 Włochy
21 (0)
136 (2)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 26 czerwca 2011.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 24 czerwca 2010.

Fabio Cannavaro (ur. 13 września 1973 w Neapolu) – były włoski piłkarz grający na pozycji obrońcy. Zdobył tytuł najlepszego piłkarza roku 2006, rekordzista pod względem liczby występów w reprezentacji Włoch. Jego młodszy brat - Paolo - także jest piłkarzem.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Klubowa[edytuj | edytuj kod]

W Serie A zadebiutował 7 marca 1993 w drużynie SSC Napoli. Skuteczna gra w defensywie zaowocowała transferem do Parmy, gdzie spędził aż 7 sezonów i ugruntował swoją pozycję prawdziwej gwiazdy i jednego z najlepszych środkowych obrońców świata. W 2002 zmienił otoczenie i przeniósł się do Mediolanu, do drużyny Interu. Po rozegraniu 74 meczów w czarno-niebieskich barwach, przeniósł się do Juventusu. W 2006 roku, po spadku Juventusu do Serie B w związku z aferą korupcyjną przeszedł na zasadzie transferu łączonego razem z Emersonem do Realu Madryt. Jego nowym numerem na koszulce było 5, którą zostawił kończący karierę Zinedine Zidane. Po zakończeniu sezonu 2008/2009 Cannavaro powrócił do Juventusu, jednak grał w nim tylko jeden sezon. Na początku czerwca 2010 roku na mocy wolnego transferu Cannavaro dołączył do dubajskiego klubu Al-Ahli. W lipcu 2011 zakończył karierę zawodniczą ze względu na powtarzające się problemy zdrowotne[1].

Reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Włoch środkowy obrońca zadebiutował w styczniu 1997 roku. Ma na swoim koncie udział w Mistrzostwach Świata (w 1998, 2002 i 2006 roku) oraz Mistrzostwach Europy (2000 i 2004). Jest wicemistrzem Europy z 2000 roku i mistrzem świata z 2006 roku. Został uznany najlepszym obrońcą Mundialu w Niemczech.

Na porannym treningu w bazie Włochów przed Euro 2008 – Badenie, Fabio doznał kontuzji naderwania więzadeł stawu skokowego. Na mistrzostwach zastąpił go Alessandro Gamberini, a Cannavaro pozostał z zespołem na czas mistrzostw. Jednocześnie zapowiedział, że nie zamierza kończyć międzynarodowej kariery w tak negatywny sposób i wyraził chęć gry dla reprezentacji Włoch aż do Mistrzostw Świata 2010[2].
Po przegranej Włochów z Słowacją (2:3) na MŚ 2010 Fabio Cannavaro, w wieku 36 lat ogłosił zakończenie kariery reprezentacyjnej.

Na mundialu w 2010 roku Włosi zakończyli turniej już na fazie grupowej, zajmując ostatnie miejsce w grupie. Po tym słabym występie zdecydował się zakończyć reprezentacyjną karierę.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

W roku 2006 otrzymał nagrodę Złotej Piłki dla najlepszego piłkarza Europy w plebiscycie tygodnika France Football. 18 grudnia 2006 roku podczas gali w Zurychu Fabio Cannavaro został wybrany przez Międzynarodowy Związek Piłkarski FIFA piłkarzem 2006 roku. Włoski obrońca pokonał w tym plebiscycie między innymi Zinedine'a Zidane, Thierry'ego Henry i Ronaldinho.

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Parma[edytuj | edytuj kod]

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Ronaldinho
Piłkarz Roku FIFA
2006
Następca
Kaká