Guillaume Canet
| Guillaume Canet | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 10 kwietnia 1973 Boulogne-Billancourt |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Guillaume Canet (ur. 10 kwietnia 1973 w Boulogne-Billancourt) – francuski aktor, scenarzysta, reżyser i producent filmowy.
Życiorys [edytuj]
Urodzony w Boulogne-Billancourt w rodzinie hodowców koni, dzieciństwo spędził z dwiema siostrami na wsi w okolicy Rambouillet niedaleko Paryża. W wieku dziesięciu lat został zatrudniony w cyrku. Uczęszczał do szkoły Saint-Louis Notre-Dame-Du-Bel-Air. W młodości chciał być dżokejem, a następnie rozpoczął na krótko karierę zawodową w sporcie. Jednak po wypadku w wieku osiemnastu lat skoncentrował się na aktorstwie. Podjął studia w paryskiej prestiżowej szkole dramatycznej Cours Florent, gdzie spotkał Jeana Rochefort, który podobnie jak Canet przejawia pasję dla koni i zachęcił go do rozpoczęcia kariery filmowej.
Po raz pierwszy trafił na mały ekran jako Frédéric w telefilmie Wzgórze tysiąca dzieci (La Colline aux mille enfants, 1994). Często otrzymywał role naiwnych młodych mężczyzn. Przełomem stała się rola Vincenta Mazeta, chłopaka głównej bohaterki granej przez Virginie Ledoyen w melodramacie kryminalnym W sercu (En plein coeur, 1998) u boku Gérarda Lanvina i Carole Bouquet, za którą zdobył nominację do nagrody Cezara jako najbardziej obiecujący młody aktor. Rola Sauveura w komediodramacie Nie zostanę bez mojego ojca (Je règle mon pas sur le pas de mon père, 1999) oraz postać Francka w melodramacie Po prostu razem (Ensemble, c'est tout, 2007) z Audrey Tautou przyniosła mu nagrodę na festiwalu filmów romantycznych w Cabourg.
W 2000 roku odebrał nagrodę im. Jeana Gabin. Był nominowany po raz drugi do nagrody Cezara za pracę jako scenarzysta, reżyser i producent filmowy na planie czarnej komedii Mój idol (Mon idole, 2002), gdzie zagrał u boku swojej ówczesnej żony Diane Kruger. Reżyserował trzy reklamy Ciné Films (2002) i dla Le Parisien (2001) oraz przedstawienie teatralne Wernisaż (Vernissage, 1996) w Little Theater Hebertot. Nagrodę Cezara otrzymał za reżyserię dramatu kryminalnego Nie mów nikomu (Ne le dis à personne, 2006).
Był mężem niemieckiej modelki i aktorki Diane Kruger (od 1 września 2001 do 2006). Od 2007 roku spotyka się z Marion Cotillard, którą poznał na planie komedii romantycznej Miłość na żądanie (Jeux d'enfants, 2003). Do kręgu jego przyjaciół należą Leonardo DiCaprio, francuski piłkarz Bixente Lizarazu, François Cluzet i Monica Bellucci.
Wybrana filmografia [edytuj]
- 2012: Niewierni
- 2012: Une Vie meilleure jako Yann
- 2010: Zeszłej nocy (Last Night) jako Alex Mann
- 2009: Le Dernier Vol jako Porucznik Antoine Chauvet
- 2009: L'affaire Farewell jako Pierre Froment
- 2009: Espion(s) jako Vincent
- 2008: Voyage d'affaires jako Jean Paul Clément
- 2008: La clé du problème jako Pierre
- 2008: Les Liens du sang jako François
- 2007: Darling jako Joël Epine dit Roméo
- 2007: Po prostu razem (Ensemble, c'est tout) jako Franck
- 2007: Klucz (La Clef) jako Éric Vincent
- 2006: Nie mów nikomu (Ne le dis à personne) jako Philippe Neuville (także reżyseria i scenariusz)
- 2005: Piekło (L'Enfer) jako Sébastien
- 2005: Boże Narodzenie (Joyeux Noël) jako porucznik Audebert
- 2004: Sny o potędze (Narco) jako Gus
- 2003: Miłość na żądanie (Jeux d'enfants) jako Julien
- 2002: Mój idol (Mon idole) jako Bastien (także reżyseria i scenariusz)
- 2001: Vidocq jako Etienne
- 2000: Wierność (La Fidélité) jako Némo
- 2000: Niebiańska plaża (The Beach) jako Étienne
- 1998: Ci, którzy mnie kochają wsiądą do pociągu (Ceux qui m'aiment prendront le train) jako Autostopowicz
- 1998: Listonosz losu (Le Porteur de destins) jako Lucien Guilhoux
- 1997: Barracuda jako Luc
- 1994: Wzgórze tysiąca dzieci (La Colline aux mille enfants) jako Frederick
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Guillaume Canet w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Guillaume Canet w bazie stopklatka.pl
- Guillaume Canet w bazie filmweb.pl
- Guillaume Canet w bazie stopklatka.pl
- Guillaume Canet w Internetowej Bazie Filmowej (fdb.pl)
