Marion Cotillard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marion Cotillard
Marion Cotillard podczas paryskiej premiery filmu Wrogowie publiczni w lipcu 2009 roku
Marion Cotillard podczas paryskiej premiery filmu Wrogowie publiczni w lipcu 2009 roku
Data
i miejsce urodzenia
30 września 1975
Paryż
Zawód aktorka
Lata aktywności od 1993
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Marion Cotillard (ur. 30 września 1975 w Paryżu) − francuska aktorka, laureatka Oscara z 2008 roku za rolę Édith Piaf w filmie Niczego nie żałuję – Edith Piaf.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Cotillard urodziła się w Paryżu, dorastała w okolicach Orleanu, w departamencie Loiret. Mieszkała w „tętniącym życiem, kreatywnym artystycznie domu”. Jej ojciec, Jean-Claude Cotillard to aktor, pedagog, były mim, nagrodzony w 2006 roku nagrodą Molièra reżyser teatralny bretońskiego pochodzenia (jego matka Leontine Cotillard aż do śmierci mieszkała w Plémet, Bretania). Matka Marion, Niseema Theillaud, również jest aktorką i nauczycielką. Cotillard ma dwóch młodszych braci bliźniaków, Quentina i Guillaume'a. Quentin Cotillard, jest rzeźbiarzem i malarzem, obecnie mieszka w San Francisco z żoną, Elaine O'Malley Cotillard, byłą tancerką Dutch National Ballet, obecnie projektantką mody. Guillaume Cotillard to scenarzysta i reżyser.

Marion Cotillard debiutowała na scenie w czasie dzieciństwa, występując w jednej ze sztuk swojego ojca.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki (1993–2002)[edytuj | edytuj kod]

Po epizodach w spektaklach teatralnych, Cotillard miała sporadyczne i drobne występy w serialach telewizyjnych, takich jak Nieśmiertelny, jednak prawdziwą karierę jako aktorka rozpoczęła w połowie lat 90. XX w. małą, ale zauważalną rolą w filmie Arnaud Desplechina Comment je me suis disputé... (ma vie sexuelle). Cotillard wystąpiła również w komedii La Belle verte, w reżyserii Coline Serreau. Przełomem okazała się rola Lilly w kasowym hicie francuskiego kina, komedii Taxi (1998), w reżyserii Gérarda Pirèsa. Cotillard zagrała również w dwóch sequelach filmu. Następnie zagrała w odważnym filmie science-fiction Furia (1999) w reżyserii Aleksandra Aja.

Cotillard pojawiła się w filmie Pierre'a Grimblata Lisa, adaptacji powieści In The Highlands, gdzie zagrała młodą tytułową bohaterkę (starszą postać Lisy grała Jeanne Moreau). Zagrała również w filmie Gilles'a Paquet-Brennera Les jolies choses, adaptacji zaczerpniętej z prac wywrotowych pisarki feministycznej Virginie Despentes. W dramacie Cotillard sportretowała postacie dwóch bliźniaczek (Lucy i Marie) z zupełnie odwrotnymi charakterami. Została nominowana po raz pierwszy do nagrody Cezara za swoją podwójną rolę.

Przełom (2003–2006)[edytuj | edytuj kod]

Cotillard zagrała wraz z Guillaume Canetem w komedii romantycznej Miłość na żądanie (2003), jako Sophie Kowalsky, córka polskich imigrantów. Film został wyreżyserowany przez Yanna Samuela. Marion miała również znaczącą drugoplanową rolę w filmie Tima Burtona Duża ryba, w którym wystąpiła u boku Billy'ego Crudupa, Jessiki Lange i Alberta Finneya. W filmie zagrała Josephine, francuską żonę Williama Blooma. Następnie pojawiła się w dwóch niezwykle udanych filmach: w Bardzo długich zaręczynach Jean-Pierre'a Jeuneta, gdzie wcieliła się w postać mściwej Tiny Lombardi (za swoją rolę Marion zdobyła Cezara dla najlepszej aktorki drugoplanowej), a także pojawiła się w thrillerze Niewinność Lucile Hadzihalilovic, jako panna Éva.

W 2005 roku Cotillard zagrała w melodramacie Kawalkada Steve'a Suissa, jako Alizée. Wystąpiła także w dramacie religijnym Maria Abela Ferrary u boku Foresta Whitakera i Juliette Binoche. Następną rolą Marion była podwójna rola w obrazie Czarna skrzynka Richarda Berry'ego. Rok 2006 przyniósł Cotillard rolę w filmie Ridleya Scotta Dobry rok, w którym zagrała postać Fanny Chenal, właścicielki niewielkiej kawiarni w małej miejscowości w Prowansji. W filmie Marion wystąpiła u boku takich gwiazd jak Russell Crowe czy Abbie Cornish.

Sukces (po 2007)[edytuj | edytuj kod]

Aktorka w lipcu 2009 roku

Została wybrana do roli Édith Piaf w biograficznym filmie Niczego nie żałuję – Edith Piaf Oliviera Dahana, zanim jeszcze reżyser spotkał się z aktorką. Dahan powiedział, że zauważył podobieństwo w oczach Cotillard do oczu Piaf. Jej rola była powszechnie chwalona, wybitny reżyser teatralny Trevor Nunn, stwierdził o grze Cotillard, że jest to jedna z najwybitniejszych kreacji w historii filmu. Obraz stał się jednym z najbardziej oczekiwanych filmów w 2007 roku we Francji.

10 lutego 2008 r., Cotillard jako pierwsza francuska aktorka odebrała nagrodę BAFTA dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej od czasu nagrodzenia Stéphane Audran w 1973 roku. Cotillard jest pierwszą aktorką, która zdobyła również Złoty Glob za rolę w obcym języku, od czasu 1972 roku, kiedy Liv Ullmann odebrała nagrodę za film Emigranci.

22 lutego 2008 roku otrzymała nagrodę Cezara dla najlepszej aktorki, jako pierwsza kobieta i druga osoba (po Adrienie Brodym za Pianistę), która dostała zarówno Cezara jak i Oscara za tę samą rolę (odebrała Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej 24 lutego). Cotillard jest drugą francuska aktorką filmową (po Simone Signoret, która nagrodę otrzymała za Miejsce na górze), która zdobyła Oscara. Jest też pierwszą aktorką od 1961 roku (kiedy to nagrodę otrzymała Sophia Loren za film Matka i córka), która otrzymała nagrodę za rolę nieanglojęzyczną. Jest także pierwszym i jak dotąd jedynym laureatem Oscara za występ w języku francuskim. W swoim przemówieniu podczas odbierania Oscara, Cotillard stwierdziła dziękuję życiu, dziękuję miłości i, mówiąc o Los Angeles, powiedziała: to prawda, istnieją anioły w tym mieście!.

Następnego dnia po gali wręczenia Oscarów, Cotillard otrzymała gratulacje i pochwałę od prezydenta Francji Nicolasa Sarkozy'ego, który w specjalnym oświadczeniu, napisał: Pragnę przekazać moje gorące gratulacje dla Marion Cotillard, która właśnie otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki za mistrzowską interpretację Édith Piaf w filmie Niczego nie żałuję – Edith Piaf, w reżyserii Oliviera Dahana. Pół wieku po Simone Signoret, artysta francuski otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki podczas ceremonii rozdania Oscarów. To był dobry omen, że Catherine Allégret, córka Simone Signoret miała rolę w tym filmie. Marion Cotillard zaprezentowała Édith Piaf, z niepokojącym realizmem, emocją i pasją. Jej interpretacja powołuje do życia opowieść o kobiecie, która dała piosence francuskiej uznanie i autentyczność.

1 marca 2008 r., Cotillard zdobyła nagrodę Złotego Lwa Czeskiego dla najlepszej aktorki. Nie mogła uczestniczyć w ceremonii wręczenia nagród w Pradze, ze względu na trwające zdjęcia do filmu Wrogowie publiczni. Jej przyjaciółka, dziennikarka Pavlína Němcová, przyjęła nagrodę w jej imieniu.

24 czerwca 2008 r., Cotillard była jedną z 105 osób, zaproszonych do członkostwa w Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej.

Następnie Cotillard wróciła do pracy, występując w dwóch filmach z 2009 roku. U boku Johnny'ego Deppa zagrała w Wrogach publicznych, mających premierę Stanach Zjednoczonych 1 lipca 2009 roku. W tym samym czasie trwały zdjęcia do musicalu Dziewięć, w reżyserii Roba Marshalla, w którym Cotillard zagrała u boku Daniela Day-Lewis, Penélope Cruz, Judi Dench, Nicole Kidman, Sophii Loren i Kate Hudson. 15 grudnia 2009 r., Cotillard została ponownie nominowana do Złotego Globu w kategorii najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu za występ w tym filmie. Film wszedł na ekrany 18 grudnia 2009 roku.

Rola Luisy Contini w musicalu Dziewięć jest – według rankingu magazynu Time – jedną z najlepszych kobiecych ról w 2009 roku. Aktorka znalazła się tuż za Mo'Nique, Carey Mulligan, Saoirse Ronan i Meryl Streep. Zdobyła również za rolę nagrodę Desert Palm Achievement Actress Award podczas Palm Springs International Film Festival w 2010 roku.

W 2010 roku premierę miał najnowszy film Christophera Nolana Incepcja z Marion w obsadzie. Aktorka partneruje takim gwiazdom jak Leonardo DiCaprio czy Ellen Page.

Inne projekty[edytuj | edytuj kod]

Marion Cotillard w 1999 roku

Cotillard, oprócz swojej pracy artystycznej, uczestniczy w kampanii na rzecz ochrony środowiska. Cotillard użyła swojego wizerunku aby zwrócić uwagę na cele Greenpeace, organizacji działającej na rzecz środowiska. Cotillard jest rzecznikiem organizacji, pozwoliła również na wykorzystanie jej mieszkania do testowania produktów. W 2005 roku przyczyniła się również do wydania Dessins pour le climat (Rysunki dla Klimatu), książeczki z rysunkami, publikowanymi przez Greenpeace, która miała na celu zebrać fundusze dla grupy.

W 2009 r. Cotillard została wybrana jako twarz kampanii reklamowej Diora „Lady Dior” i pojawiła się w internetowym filmiku jako fikcyjna postać, stworzona przez Johna Galliano. Wynikiem tej kampanii jest również współpraca z brytyjską grupą popową Franz Ferdinand, z którą Cotillard nagrała piosenkę zatytułowaną „The Eyes of Mars”. W tym samym roku aktorka pojawiła się również na okładce listopadowego wydania „Vogue'a”, wraz z gwiazdami z filmu DziewięćSophią Loren, Nicole Kidman, Penélope Cruz, Kate Hudson i Fergie.

W roku 2010 jako twarz firmy Dior wystąpiła w kolejnym filmiku reklamowym, wyreżyserowanym przez Davida Lyncha.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2007 roku aktorka zaczęła się spotykać z reżyserem i aktorem Guillaume Canetem. W styczniu 2011 roku poinformowano, iż para spodziewa się dziecka. Pierwsze dziecko Cotillard przyszło na świat 20 maja 2011 roku, synek otrzymał imię Marcel.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne
  • 2015: The Little Prince (głos)
  • 2015: Macbeth jako Lady Macbeth
  • 2015: Un monde truqué jako Avril (głos)
  • 2014: Deux jours, une nuit jako Sandra
  • 2013: Legenda telewizji 2: Kontynuacja (Anchorman 2: The Legend Continues) jako Kanadyjska legenda
  • 2013: Więzy krwi (Blood Ties) jako Monica
  • 2013: Imigrantka (The Immigrant) jako Ewa Cybulski
  • 2012: Z krwi i kości (De rouille et d'os) jako Stephanie
  • 2012: Mroczny rycerz powstaje (The Dark Knight Rises) jako Miranda Tate
  • 2011: O północy w Paryżu (Midnight in Paris) jako Adriana
  • 2011: Epidemia strachu (Contagion) jako dr Leonora Orantes
  • 2011: L.A.dy Dior jako Margaux
  • 2011: Lady Grey London jako Lady Grey
  • 2010: Niewinne kłamstewka (Les petits mouchoirs) jako Marie
  • 2010: Lady Blue Shanghai
  • 2010: Forehead Tittaes
  • 2010: Lady Rouge jako Lady Rouge
  • 2010: Incepcja (Inception) jako Mallorie "Mal" Cobb
  • 2009: Niebo nad Saharą (Le dernier vol) jako Marie Vallières de Beaumont
  • 2009: Wrogowie publiczni (Public Enemies) jako Billie Frechette
  • 2009: Dziewięć (Nine) jako Luisa Contini
  • 2008: Lady Noire Affair jako Lady Noire
  • 2007: Niczego nie żałuję – Edith Piaf (La Môme) jako Édith Piaf
  • 2006: Dobry rok (A Good Year) jako Fanny
  • 2006: Fair Play jako Nicole
  • 2006: Dikkenek jako Nadine
  • 2006: Wypalony (Sauf le respect que je vous dois) jako Lisa
  • 2006: Ty i ja (Toi et moi) jako Lena
  • 2005: Maria (Mary) jako Gretchen Mol
  • 2005: Edy jako Manu
  • 2005: Kawalkada (Cavalcade) jako Alizee
  • 2005: Czarna skrzynka (La Boîte noire) jako Isabelle Kruger / Alice
  • 2005: Miłość buja w obłokach (Ma vie en l'air) jako Alice
  • 2004: Bardzo długie zaręczyny (Un Long dimanche de fiançailles) jako Tina Lombardi
  • 2004: Niewinność (Innocence) jako panna Eva
  • 2003: Miłość na żądanie (Jeux d'enfants) jako Sophie
  • 2003: Taxi 3 jako Lilly
  • 2003: Duża ryba (Big Fish) jako Josephine
  • 2002: Prywatne dochodzenie (Une affaire privée) jako Clarisse Entoven
  • 2001: Boomer jako pani Boomer
  • 2001: Une femme piégée jako Florence Lacaze
  • 2001: Les Jolies choses jako Marie / Lucie
  • 2001: Lisa jako młoda Lisa
  • 2000: Taxi 2 jako Lilly
  • 2000: Quelques jours de trop
  • 1999: L' Appel de la cave jako Rachel
  • 1999: Du bleu jusqu'en Amérique jako Solange
  • 1999: La Guerre dans le Haut Pays jako Julie Bonzon
  • 1999: Furia jako Elia
  • 1998: Interdit de vieillir jako Abigail Dougnac
  • 1998: Taxi jako Lilly
  • 1996: Zielona piękność (La belle verte) jako Macha
  • 1996: O co chodzi w seksie? (Comment je me suis disputé... (ma vie sexuelle)) jako studentka
  • 1996: Chloé jako Chloe
  • 1995: Snuff Movie
  • 1994: L'Histoire du garçon qui voulait qu'on l'embrasse jako Mathilde
Seriale telewizyjne
  • 2013: Le débarquement jako Nathalie the Bear
  • 2001: Les Redoutables jako Gabby
  • 1996: L'@mour est à réinventer jako Laurence
  • 1996: Théo la tendresse jako Laura
  • 1994: Extrême limite jako Sophie Colbert
  • 1993: Nieśmiertelny (Highlander) jako Lori Bellian

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Nagrody
Poprzednik
Helen Mirren
za Królowa
Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej
2007
za Niczego nie żałuję – Edith Piaf
Następca
Kate Winslet
za Lektor
Poprzednik
Meryl Streep
za Diabeł ubiera się u Prady
Złoty Glob dla Najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu
2007
za Niczego nie żałuję – Edith Piaf
Następca
Sally Hawkins
za Happy-Go-Lucky, czyli co nas uszczęśliwia
Poprzednik
Helen Mirren
za Królowa
BAFTA dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej
2007
za Niczego nie żałuję – Edith Piaf
Następca
Kate Winslet
za Lektor