Herb Finlandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb Finlandii

Herb Finlandii został zatwierdzony w 1978 roku. Herb przedstawia w polu czerwonym złotego lwa wspiętego, trzymającego srebrny miecz, stojącego na takiej samej barwy szabli, pomiędzy dziewięcioma srebrnymi różami.

Gdy w 1556 roku król szwedzki Gustaw I Waza nadał synowi Janowi tytuł księcia Finlandii, tym samym Finlandia zyskała swoje pierwsze godło - herb księcia Jana. Drugie godło, z którego wywodzi się obecne, wiąże się z panowaniem króla szwedzkiego Jana III Wazy. Po tym jak nadał sobie tytuł wielkiego księcia Finlandii i Karelii w 1581 roku, ustanowił on nowe godło Finlandii wzorowane na płaskorzeźbie z nagrobka króla Gustawa I z katedry w Uppsali. Lew to rodowy herb Folkungów, a dwa miecze wywodzą się z dawnego herbu Karelii. Dziewięć róż ma symbolizować dziewięć prowincji Suomi. Ostatecznie swój obecny kształt herb zawdzięcza Finowi (o szwedzkim imieniu i nazwisku), Olofowi Erikssonowi. Sam Eriksson zasłynął jako twórca ponad 100 herbów różnych miast, które to herby wykonywał w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ubiegłego stulecia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]