Herb Wielkiej Brytanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Wielkiej Brytanii
Herb Wielkiej Brytanii
Herb Wielkiej Brytanii
Wersje
Wersja używana w Szkocji
Wersja używana w Szkocji
Wersja używana przez rząd brytyjski
Wersja używana przez rząd brytyjski
Wersja używana przez administrację szkocką
Wersja używana przez administrację szkocką
Informacje
Wprowadzono 1801 (pierwsza wersja)
1837 (aktualna wersja)
Dewiza fra. Dieu et mon droit
łac. Nemo me impune lacessit (w Szkocji)
Odznaczenie Order Podwiązki
Order Ostu (w Szkocji)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Herb Wielkiej Brytanii – to jeden z symboli państwowych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Historia i symbolika[edytuj | edytuj kod]

Królewski herb Wielkiej Brytanii noszony jest przez władców. Posługuje się nim administracja i rząd, umieszczając go m.in. na monetach i publicznych budynkach.

Elementy herbu[edytuj | edytuj kod]

Na herb Wielkiej Brytanii składają się następujące elementy:

1. W tarczy herbowej czterodzielnej w krzyż, w polach pierwszym i czwartym, czerwonych, po trzy złote lwy patrzące (guardant) (Herb Anglii), w polu drugim – złotym z czerwoną podwójną bordiurą ozdobioną liliami, lew czerwony wspięty, język i pazury błękitne (Herb Szkocji), w polu trzecim błękitnym złota harfa (Herb Irlandii);

Pola tarczy herbowej
Royal Arms of England (1198-1340).svg I pole Herb Anglii Royal Arms of the Kingdom of Scotland.svg II pole Herb Szkocji
Arms of Ireland (Historical).svg III pole Herb Irlandii Royal Arms of England (1198-1340).svg IV pole Herb Anglii

2. Tarczę otacza pas z napisem Honi soit qui mal y pense (fro. Hańba temu, kto widzi w tym coś nieprzystojnego) - dewiza Orderu Podwiązki;

3. W klejnocie nad koroną królewską, jest złoty lew ukoronowany;

4. Poniźej umieszczony jest hełm heraldyczny;

5. Z boków hełmu symetrycznie wyrastają labry, złote, podbite gronostajem;

6. Tarczę podtrzymuje złoty lew Anglii i srebrny jednorożec Szkocji z koroną na szyi i łańcuchem;

7. Poniżej dewiza korony angielskiej: Dieu et mon droit (z fra. Bóg i moje prawo[1]);

8. Dodawane do herbu rośliny symbolizują Wielką Brytanię (Anglię - róża, Szkocję - oset, Irlandię Północną - koniczyna), tworząc postument heraldyczny.

W herbie nie uwzględniono Walii, która jest częścią składową królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Główne elementy herbu
Order of the Garter in Heraldry.svg
2. Dewiza Orderu Podwiązki
Crest of the Coat of Arms of the United Kingdom.svg
3. Klejnot herbowy
Royal Coat of Arms of the United Kingdom-Helmet.svg
4. Hełm heraldyczny
Royal Coat of Arms of the United Kingdom-Mantling.svg
5. Labry
Royal Coat of Arms of the United Kingdom-Lion.svg
6. Trzymacze heraldyczne
Royal Coat of Arms of the United Kingdom-Unicorn.svg
6. Trzymacze heraldyczne
Royal Coat of Arms of the United Kingdom-Motto.svg
7. Dewiza herbowa
Royal Coat of Arms of the United Kingdom-Compartment.svg
8. Postument heraldyczny
Crest of the Coat of Arms of the United Kingdom (Scotland).svg
Klejnot w Szkocji

Herb w Szkocji[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Herb Szkocji.

Herb Wielkiej Brytanii posiada odmianę stosowaną w Szkocji, w której w I i IV polu tarczy jest umieszczony herb Szkocji, w II Anglii, w III Irlandii, inny też jest klejnot (tj. korona szkockich monarchów, a na jej szczycie stoi w koronie lew trzymający miecz i berło a nad nim motto – wyraz In Defens w znaczeniu In My Defens God Me Defend z sco. W mojej obronie Bóg chroni mnie) i emblematy wokół herbu (tj. łańcuch i gwiazda Orderu Ostu). Poniżej dewiza herbowa: Nemo me impune lacessit (łac. Nikt nie zadziera ze mną mnie bezkarnie[2]).

Pola tarczy herbowej w szkockiej wersji
Royal Arms of the Kingdom of Scotland.svg I pole Herb Szkocji Royal Arms of England (1198-1340).svg II pole Herb Anglii
Arms of Ireland (Historical).svg III pole Herb Irlandii Royal Arms of the Kingdom of Scotland.svg IV pole Herb Szkocji

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Władysław Kopaliński: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych (pol.). [dostęp 2013-12-08].
  2. Władysław Kopaliński: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych (pol.). [dostęp 2013-12-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]