Godło Włoch

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Godło Włoch
Godło Włoch

Godło Włoch w obecnym kształcie pochodzi z 1948 roku. Biała gwiazda w czerwonym obramowaniu nie nawiązuje do historycznych symboli narodowych. Umieszczono ją na tle zębatki, która jest symbolem pracy; w konstytucji włoskiej jest zapis, że Włochy opierają się na wspólnej pracy. Gwiazdę i zębatkę podtrzymuje gałązka oliwna i gałązka dębu. Pierwsza symbolizuje pokój oraz południowe Włochy, druga - siłę i północną część Włoch. Na czerwonej wstędze znajduje się biały napis z oficjalną nazwą państwa: Repubblica Italiana.

Obecne młode godło nie nawiązuje w żaden sposób do historii Włoch i narodu włoskiego. Stylistycznie jest ono podobne do symboli państw komunistycznych. W związku z tym nie jest otaczane tą samą czcią co pozostałe symbole narodowe.

Włochy podobnie jak Francja, Niemcy czy Wielka Brytania mają swoją alegoryczną personifikację - Italia Turrita, przedstawiającą kobietę w koronie w kształcie muru z wieżami. Często trzyma ona w ręku kłos kukurydzy, symbolizujący dobrobyt.

Flaga Włoch z herbem dynastii sabaudzkiej
Flaga Włoch z herbem dynastii sabaudzkiej

W latach 1861-1946 godłem państwowym Włoch był herb dynastii sabaudzkiej, który umieszczano również na fladze.

[edytuj] Zobacz też