Herb Litwy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pogoń Litewska na tarczy herbowej

Litwa herb państwa przedstawia w polu czerwonym konnego rycerza ze wzniesionym nad głową mieczem i tarczą z herbem własnym Władysława Jagiełły: podwójnym złotym krzyżem w polu błękitnym. Uprząż końska również jest barwy błękitnej.

Litwa ma dwa godła sięgające czasów średniowiecza: Słupy Giedymina i Pogoń (lit. Vytis). Słupy Giedymina były herbem rodowym wielkiego księcia Giedymina, Kiejstuta, jego syna Witolda i ich potomków. Natomiast znakiem rodowym Jagiełły był podwójny krzyż, który Jagiełło po przyjęciu chrztu przez Litwę i koronacji na króla Polski wprowadził na tarczy jeźdźca herbu Pogoni zamiast znajdujących się tam Słupów Giedymina. Obydwa symbole używane są obecnie, ale oficjalnym godłem Litwy jest Pogoń. Znak ten jest uważany za jeden z najstarszych w Europie. W czasie unii polsko-litewskiej (1386-1795) Pogoń wraz z polskim orłem stanowiły wspólny symbol Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Podczas okupacji radzieckiej godło Pogoni było zakazane. Przywrócono 20 marca 1989 r.

Pogoń oznacza rycerzy ścigających wojska nieprzyjacielskie.

Pogoń była również używana w historii jako godło Białorusi (dawnej części Wielkiego Księstwa Litewskiego). Powoływali się na nią zwolennicy niepodległości tego kraju. "Pahonia" pełniła oficjalnie rolę godła niepodległej Białorusi w okresie 1992-1995 zanim została zastąpiona godłem nawiązującym do czasów sowieckich.

Godło Litewskiej SRR[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Godło Litewskiej SRR.

W trakcie funkcjonowania Litwy jako części ZSRR oficjalne godło tego kraju przypominało inne godła republik związkowych ZSRR; znajdowały się na nim wszystkie typowe elementy radzieckich godeł: wieniec z kłosów, sierp i młot, czerwona gwiazda i wschodzące słońce. Jedynym elementem, który można by uznać za nawiązujący do historii i kultury Litwy były gałązki dębu - dawnego świętego drzewa Litwinów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]