Ignacy Skowron
| Ignacy Skowron | |
| Data i miejsce urodzenia | 24 lipca 1915 Osiny |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1938-1939 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | 4 Pułk Piechoty Legionów, Wojskowa Składnica Tranzytowa (Westerplatte) |
| Główne wojny i bitwy | obrona Westerplatte |
| Późniejsza praca | Polskie Koleje Państwowe |
| Odznaczenia | |
Ignacy Skowron (ur. 24 lipca 1915 w Osinach)[1] – żołnierz Wojska Polskiego, ostatni żyjący obrońca Westerplatte (2011)[2], kawaler Orderu Virtuti Militari.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Jest synem Jana i Klary z Rudników. Miał dwóch braci i siostrę. Skończył trzy oddziały szkoły powszechnej w Pierzchnicy. Przed powołaniem do wojska służył dorywczo w gospodarstwach rolnych, a od 1936 pracował w młynie „Kłos” koło Kadzielni.
Służbę wojskową odbywał w latach 1938–1939 w 4 Pułku Piechoty Legionów[1] w Kielcach, skąd na Westerplatte przybył 31 marca 1939 jako starszy legionista. 20 maja 1939 awansowany do stopnia kaprala. W czasie obrony walczył w wartowni nr 2. Z niewoli jenieckiej ze Stalagu I A został zwolniony 5 listopada 1940 z powodu choroby. Zamieszkał z żoną i rocznym dzieckiem w Radkowicach koło Chęcin, pracując w gospodarstwie teściów. 15 października 1941 podjął pracę w kolejnictwie jako robotnik fizyczny. Po wojnie ukończył 7-klasową szkołę podstawową w Kowali. W październiku 1951 został tormistrzem i na tym stanowisku pracował do przejścia na emeryturę w 1975. W 1989 otrzymał nominację na stopień podporucznika w stanie spoczynku.
Od śmierci żony w 2000 mieszka wraz z córką i zięciem w Sitkówce koło Kielc. Ma sześcioro dzieci: Genowefę (ur. 1939), Leokadię (ur. 1941), Zdzisława (ur. 1943), Teresę (ur. 1948), Tadeusza (ur. 1951) i Stanisława (ur. 1955).
[edytuj] Odznaczenia
- 1945 Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
- 1947 Odznaka Grunwaldzka
- 1960 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk
- Srebrny Medal Zasłużonym na Polu Chwały
- 1974 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- 1981 Medal Za udział w wojnie obronnej 1939
- 1984 Odznaka Honorowa „Za zasługi dla Miasta Gdańska”
- 1988 Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie
- 1989 Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
- Medal „Za zasługi dla Kielecczyzny”
- 1995 Odznaka Weterana Walk o Niepodległość
- 1997 Medal 1000-lecia Miasta Gdańska
- Odznaka „Za zasługi dla ZKRPiBWP”
Przypisy
[edytuj] Źródła
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Kombatanci mianowani oficerami III RP
- Obrońcy Westerplatte
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944-1989)
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (1943-1989)
- Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk
- Odznaczeni Medalem Za udział w wojnie obronnej 1939
- Odznaczeni Medalem Zasłużonym na Polu Chwały
- Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945
- Podoficerowie piechoty II RP
- Urodzeni w 1915