Infiniti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Infiniti
Forma prawna własność Nissan Motor Co.
Data założenia 1989
Państwo  Japonia
Siedziba 3 Garden Road
Dyrektor Johan de Nysschen (CEO)
Ważni pracownicy Sebastian Vettel[1] (dyrektor ds. osiągów)
Branża motoryzacyjna
Produkty samochody osobowe
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Infiniti (jap. インフィニティ – pol. – nieskończoność) – marka luksusowych samochodów osobowych produkowanych przez koncern Nissan Motor Co. Ltd. założona w 1989 roku.

Infiniti Q45
Infiniti I
Infiniti G
Infiniti Q70
Infiniti QX70

Historia[edytuj | edytuj kod]

Marka pojawiła się po raz pierwszy na rynku północnoamerykańskim w 1989 roku jako odpowiedź na konkurencję ze strony amerykańskich, europejskich oraz japońskich marek (m.in. AcuraHondy i LexusToyoty). Pomysł stworzenia luksusowej marki narodził się już w 1985 roku. Wtedy to Nissan stworzył tajną komórkę pod nazwą Horizon Task Force, której celem stało się stworzenie od zera luksusowej marki. Nazwę Infiniti wybrano w lipcu 1987 roku[2]. Pierwszym modelem marki był Infiniti Q45 bazujący na modelu oferowanym w JaponiiNissan President, którego sprzedaż rozpoczęto 8 listopada 1989 roku.

W 1999 roku szefem Nissana po przejęciu go przez koncern Renault został Carlos Ghosn, który zdefiniował wizerunek marki jako dynamicznych limuzyn[3].

Początkowo samochody marki oferowane były jedynie na rynku północnoamerykańskim. W 1996 roku uruchomiono sprzedaż na Bliskim Wschodzie, rok później na Tajwanie, a w 2005 roku w Korei Południowej. Od 2006 roku modele marki oficjalnie oferowane są na rynku rosyjskim[4][5], od 2007 na rynku ukraińskim i chińskim, a od 2008 roku na europejskim (m.in. Francja, Hiszpania, Włochy), natomiast w 2009 roku wprowadzono markę na rynek niemiecki[6]. Infiniti sprzedawane jest w Polsce od października 2008 roku. Od 2013 roku auta marki oferowane są także na rynku japońskim.

W kwietniu 2010 roku w wyniku aliansu koncern Renault-Nissan połączył się z koncernem Daimler AG. Współpraca między koncernami polegać ma na współnym wykorzystywaniu podzespołów mechanicznych m.in. udostępniono 4 i 6-cylindrowe konstrukcje silników Mercedesa[7].

Wraz z rokiem modelowym 2013 rozpoczęto stosowanie nowej, uproszczonej nomenklatury swoich produktów, dzięki której auta marki stały się bardziej rozpoznawalne. Terminologia obowiązująca od 2013 roku: Q – pierwszy człon nazw sedanów i kabrioletów, QX – pierwszy człon nazw crossoverów i SUVów[8].

W tym samym roku mianowano kierowcę współpracującego z marką Infiniti zespołu F1 Red Bull Racing Sebastiana Vettela na dyrektora do spraw osiągów marki Infiniti. Wcześniej pomagał on w dziale prowadzenia i czucia układu kierowniczego[9]. Współpraca Vettela z marką Infiniti trwa od 2011 roku, kiedy to brał udział w tworzeniu modelu Q50.

Modele samochodów[edytuj | edytuj kod]

Obecnie produkowane[edytuj | edytuj kod]

Dawniej produkowane[edytuj | edytuj kod]

Samochody koncepcyjne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Artur Kuśmierzak: Sebastian Vettel odebrał pierwszy egzemplarz Infini FX Vettel Edition. infiniti.autokult.pl, 2013-07-03. [dostęp 2014-03-25].
  2. Infiniti: luksusowa marka Nissana świętuje dwudziestolecie. fakt.pl, 2009-11-11. [dostęp 2014-03-24].
  3. Marcin Sobolewski: Historia kołem się toczy – Infiniti. moto.pl, 2009-10-23. [dostęp 2014-03-24].
  4. Inside Line: News, Road Tests, Auto Shows, Car Photos and Videos
  5. Infiniti w Rosji – Moto – WP.PL
  6. Robert Rybicki: Historia Infiniti. auto-swiat.pl, 2009-11-12. [dostęp 2014-03-24].
  7. K. Spychalski: Nowe Infiniti M oraz Infiniti G z podzespołami Mercedesa klasy E. v10.pl, 2010-05-27. [dostęp 2014-03-25].
  8. Wojciech Kaczałek: Infiniti zmienia nazewnictwo. infiniti.autokult.pl, 2012-12-20. [dostęp 2014-03-24].
  9. Sebastian Vettel dyrektorem od osiągów w Infiniti. menstream.pl, 2013-05-30. [dostęp 2014-03-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]