Iwan Sidorenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iwan Michaiłowicz Sidorenko
Ива́н Миха́йлович Сидоре́нко
Major Major
Data i miejsce urodzenia 13 września 1919
 Rosyjska FSRR
Smoleńsk
Data i miejsce śmierci 19 lutego 1994
Kizlyar
Przebieg służby
Lata służby 19391945
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
Wielka Wojna Ojczyźniana
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina

Iwan Michaiłowicz Sidorenko, ros. Ива́н Миха́йлович Сидоре́нко (ur. 12 września 1919 roku w Smoleńsku - 19 lutego 1994) – radziecki snajper z czasów II wojny światowej.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Ukończył dziesięć klas szkoły podstawowej, następnie studiował w Penzie.

Kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

W 1939 roku porzucił studia i został wcielony do Armii Czerwonej. Absolwent Szkoły Piechoty Simferopol na Krymie. Podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, brał udział w bitwie pod Moskwą w stopniu porucznika w kompanii moździerzy. Już od razu zaczął się uczyć na strzelca wyborowego. Uzyskał 126 potwierdzonych trafień. Inne źródła podają ponad 500 zaliczonych trafień. Sidorenko trenował ponad 250 snajperów. Był kilka razy ranny, najpoważniej w Estonii w 1944 roku, pozostał w szpitalu aż do końca wojny. W czasie rekonwalescencji, Sidorenko został uhonorowany tytułem Bohatera Związku Radzieckiego, w dniu 4 czerwca 1944 roku.

Losy powojenne[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie, Sidorenko wycofał się ze służby i osiadł w obwodzie czelabińskim, gdzie pracował jako brygadzista w kopalni węgla kamiennego. W 1974 roku przeniósł się do Republiki Dagestan na Kaukazie.