Iwo Byczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iwo Byczewski
Data i miejsce urodzenia 29 lutego 1948
Poznań
Ambasador RP w Tunezji
Okres urzędowania od 2012
Poprzednik Krzysztof Olendzki
Ambasador RP w Belgii
Okres urzędowania od 2002
do 2007
Poprzednik Jan Wojciech Piekarski
Następca Sławomir Czarlewski
Podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych
Okres urzędowania od 1991
do 1995
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Iwo Byczewski (ur. 29 lutego 1948 w Poznaniu) – polski prawnik, polityk i dyplomata, były wiceminister spraw zagranicznych i ambasador.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent prawa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, ukończył też Kolegium Europejskie w Brugii. Doktoryzował się w Instytucie Państwa i Prawa Polskiej Akademii Nauk w 1972.

W swojej karierze zawodowej był dziennikarzem, urzędnikiem Ministerstwa Sprawiedliwości (1977–1982), a następnie pracownikiem naukowym (1982-1989). Później pozostawał zatrudniony w administracji państwowej, w tym od 1990 w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od 1991 do 1995 sprawował urząd podsekretarza stanu w tym resorcie.

Od połowy lat 90. działał w biznesie. W 2001 został przedstawicielem RP przy Unii Europejskiej. Następnie od 2002 do 2007 pełnił funkcję ambasadora Polski w Belgii. Jest także wykładowcą i członkiem rady programowej Akademii Służby Zagranicznej i Dyplomacji w Collegium Civitas.

Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przedterminowymi wyborami prezydenckimi w 2010[1].

6 listopada 2012 złożył list akredytacyjny na ręce prezydenta Republiki Tunezyjskiej, obejmując urząd ambasadora RP w Tunezji[2].

Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim (1995)[3] i Komandorskim (2009)[4] Orderu Odrodzenia Polski.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest mężem aktorki Anny Nehrebeckiej.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]