Józef Parmeński
 |
Ten artykuł od 2011-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: jakiś tekst mówiący, co uźródłowić (opcjonalne). |
Józef I Burbon-Parmeński, wł. Giuseppe I, Duca di Parma e Piacenza (ur. 20 czerwca 1875, zm. 7 lutego 1950) – tytularny książę Parmy i Piacenza w latach 1939–1950.
Henryk urodził się jako trzeci syn (ale drugi syn, który dożył wieku dorosłego) Roberta I, ostatniego księcia Parmy, i jego pierwszej żony Marii Pii Burbon, księżniczki Obojga Sycylii, córki króla Ferdynanda II. Oboje jego rodzice byli ze sobą spokrewnieni. Józef podobnie jak jego starszy brat Henryk, był opóźniony umysłowo. Po śmierci Roberta I w 1907, młodszy brat Henryka i Józefa Eliasz został ogłoszony opiekunem rodzeństwa i głową rodziny Burbonów-Parmeńskich. Eliasz był więc regentem podczas tytularnych rządów Henryka I i następnie Józefa I.
Nigdy się nie ożenił i nie miał potomków.
| Poprzednik Henryk I Burbon |
 |
Tytularny książę Parmy 1939–1950 |
|
Następca Eliasz I Burbon |
