Języki eskimo-aleuckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zasięg języków eskimo-aleuckich w Ameryce Północnej

Języki eskimo-aleuckie - rodzina językowa obejmująca kilka języków, używanych przez Eskimosów i Aleutów na północnych krańcach Ameryki (Alaska, Grenlandia, północna Kanada) i Syberii (Półwysep Czukocki, Wyspa Beringa).

Według hipotezy Josepha Greenberga rodzina eskimo-aleucka miałaby być jedną z trzech głównych rodzin językowych Ameryki (pozostałe to rodzina na-dene i hipotetyczna nadrodzina amerindiańska) i odpowiadać trzeciej fali migracji w procesie zasiedlania kontynentu.


Klasyfikacja języków eskimo-aleuckich:[1]

języki eskimo-aleuckie

języki eskimoskie
języki inuickie (kanadyjsko-grenlandzkie albo wschodnioeskimoskie)
inupiak Półwyspu Seward
inupiak północnoalaskański
inuktitut zachodniokanadyjski
inuktitut wschodniokanadyjski
zachodniogrenlandzki
wschodniogrenlandzki
języki jupik (syberyjsko-alaskańskie albo zachodnioeskimoskie)
język sirenicki
jupik naukański
jupik syberyjski
alaskański
jupik pacyficzny
języki aleuckie
języki aleuckie
aleucki
mieszane języki aleucko-rosyjskie
język kreolski Wyspy Miedzianej (aleucki kreolski)

Przypisy

  1. Christopher Moseley - "Encyclopedia of the world's endangered languages", Routledge, Nowy Jork, 2007