Języki eskimo-aleuckie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Języki eskimo-aleuckie - rodzina językowa obejmująca kilka języków, używanych przez Eskimosów i Aleutów na północnych krańcach Ameryki (Alaska, Grenlandia, północna Kanada) i Syberii (Półwysep Czukocki, Wyspa Beringa).
Według hipotezy Josepha Greenberga rodzina eskimo-aleucka miałaby być jedną z trzech głównych rodzin językowych Ameryki (pozostałe to rodzina na-dene i hipotetyczna nadrodzina amerindiańska) i odpowiadać trzeciej fali migracji w procesie zasiedlania kontynentu.
Klasyfikacja języków eskimo-aleuckich:[1]
języki eskimo-aleuckie
- języki eskimoskie
- języki inuickie (kanadyjsko-grenlandzkie albo wschodnioeskimoskie)
- języki jupik (syberyjsko-alaskańskie albo zachodnioeskimoskie)
- języki aleuckie
- języki aleuckie
- mieszane języki aleucko-rosyjskie
- język kreolski Wyspy Miedzianej (aleucki kreolski)
Przypisy
- ↑ Christopher Moseley - "Encyclopedia of the world's endangered languages", Routledge, Nowy Jork, 2007