Janos Kemeny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Janos Kemeny (węg. János Kemény, ur. 14 grudnia 1607 - zm. 23 stycznia 1662 w Wielkim Sewluczu) − książę Siedmiogrodu w latach 1660-1662.

W czasie drugiej wojny północnej, w styczniu 1657 roku, jako najwyższy hetman księcia Jerzego II Rakoczego, wziął udział w wyprawie do Polski. Wraz z całą armią skapitulował w lipcu pod Czarnym Ostrowem. Następnie w trakcie odwrotu został wzięty w jasyr przez Tatarów. Po dwóch latach niewoli został oswobodzony w 1659 roku.

W 1660 roku wystąpił przeciwko popieranemu przez Turków księciu Barcsayowi i zmusił go do abdykacji. Partia narodowa ogłosiła go 1 stycznia 1661 roku księciem Siedmiogrodu. Gdy sułtan Mehmed IV wysunął przeciwko niemu Michała Apafiego, połączył się z cesarską armią Raimondo Montecuccolego.

Zginął 23 stycznia 1662 roku w bitwie pod Nagyszöllös.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I


Poprzednik
Jerzy II Rakoczy
Coa Transylvania Country History (shaded).svg Książę Siedmiogrodu
1660-1662
Coa Transylvania Country History (shaded).svg Następca
Michał Apafy