John Mayer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Mayer
JohnMayerCrossroads2007.jpg
festiwal Crossroads 2007
Imię i nazwisko John Clayton Mayer
Data i miejsce urodzenia 16 października 1977
Bridgeport
Pochodzenie Stany Zjednoczone
Instrument gitara elektryczna, gitara akustyczna
Gatunek rock, blues
Zawód muzyk
Wytwórnia płytowa Columbia Records, Aware Records
Współpracownicy
Pino Palladino, Steve Jordan
Zespół
John Mayer Trio
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

John Clayton Mayer (ur. 16 października 1977 w Bridgeport) – amerykański kompozytor, wokalista i gitarzysta. Karierę muzyczną rozpoczął w 1996 r. W swojej muzyce łączy style pop, rock, blues i soul.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

John Mayer urodził się w 1977 roku jako drugi z trzech synów Margaret i Richarda Mayera. Wychował się i uczęszczał do szkoły w Fairfield w Connecticut. Gdy usłyszał solówkę gitarową Marty McFlaya z filmu "Powrót do przyszłości", zaczął interesować się tym instrumentem. Gdy miał 13 lat ojciec wypożyczył dla niego gitarę i gdy sąsiad podarował mu kasetę z nagraniami Steviego Raya Vaughana, Mayer odkrył swoją miłość do bluesa. Po dwóch latach nauki gry został członkiem grupy Villanova Junction, z którą występował w barach bluesowych.

W wieku lat 17 Mayer spędził kilka dni w szpitalu ze względu na arytmię serca. Mayer wyznał, że po tym przeżyciu zaczął pisać teksty piosenek.

Po ukończeniu szkoły ponad rok pracował na stacji benzynowej i za oszczędzone pieniądze kupił pierwszą gitarę, oryginalną Stevie Ray Vaughan Fender Stratocaster, na której gra do dziś.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

W wieku lat 19 Mayer rozpoczął studia w Berklee College of Music w Bostonie. Po dwóch semestrach przerwał naukę i założył ze swoim znajomym, Clayem Cookiem duet LoFi Maters. Gdy Mayer zaczął skłaniać się ku muzyce popowej, Cook porzucił duet i Mayer rozpoczął karierę solową. Wraz z Glenem Matuloo nagrał John swojego pierwszego maksisingla "Inside Wants Out". Cook był współautorem wielu utworów na tej płycie, przede wszystkim bardzo popularnego singla "No Such Thing".

Mayer jest siedmiokrotnym laureatem Grammy Award. Gdy 2005 roku otrzymał Grammy za najlepszy utwór roku za piosenkę "Daughters", uznał, że konkurujący utwór Alicii Keys "If I Ain't Got You" bardziej zasłużył na to wyróżnienie. Mayer rozłupał statuetkę i jej górną część (złoty gramofon) podarował piosenkarce. W swoich wypowiedziach na ten temat przyznał, że jest na tyle profesjonalny, że potrafi rozpoznać i honorować dobrą muzykę. W roku 2009 Mayer otrzymał Grammiego za najlepsze wykonanie wokalne w kategorii pop za piosenkę "Say". Tym razem poświęcił nagrodę współnominowanemu Jasonowi Mrazowi, którego utworem "I'm Yours" był zachwycony i który uznał pod każdym względem za lepszy od własnego.

Pierwsze sukcesy[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2001 roku po występach na South by Southwest Festival Mayerem zainteresowała się firma Aware Records, która wiosną 2001 roku wydała pierwszy album Mayera Room for Squares. Początkowo było to wydanie internetowe, po zawarciu umowy z Columbia Records jesienią tego samego roku album pojawił się w handlu. Utwory "No Such Thing", "Why Georgia" i "Your body Is a Wonderland" stały się radiowymi hitami. Za "Your Body Is a Wonderland" Mayer otrzymał w 2003 roku pierwsze Grammy Award.

W 2003 roku ukazało się pierwsze koncertowe CD/DVD Any Given Thursday i drugi album Heavier Things. Chociaż Heavier Things nie odnosił takich komercjalnych sukcesów jak pierwszy album Mayera, utwór "Daughters" osiągnął pierwsze miejsce na liście przebojów Billboardu i został odznaczony drugim Grammy Award jako Best Song of the Year.

W trakcie swojego tournée w 2004 roku Mayer nagrywał swoje występy, które były udostępniane pod nazwą AS/IS na iTunes. Od tamtej pory popularność Mayera stale rosła, co wyraziło się natychmiast w jego wartości komercyjnej. Mayer stał sie twarzą takich kampanii reklamowych jak Apple Inc., Volkswagena[1] i BlackBerry[2]. W trakcie tournee Continuum w USA, której głównym sponsorem był RIM przeprowadzona została gigantyczna akcja reklamowa BlackBerry.

W 2006 roku Mayerowi został przyznany David Starlight Award w Songwriters Hall of Fame.

Zmiany w stylu muzycznym[edytuj | edytuj kod]

W trakcie swojej kariery Mayer współpracował z wieloma muzykami. Za jego wkład do utworów Commona "Go!" i Kanye West "Bittersweet Poetry" zyskał wysokie uznanie sław hiphopu Jay Z i Nelly'ego.

W tym samym czasie Mayer zaczął zmieniać swój styl muzyczny coraz bardziej oddalając się od popu. W roku 2005 rozpoczął współpracę z legendami bluesowymi B. B. Kingiem, Buddym Guyem i Erikiem Claptonem oraz jazzowymi Johnem Scofieldem i Herbiem Hancockiem.

W stylu muzycznym Mayera pojawiły się wyraźniejsze wpływy bluesa i jazzu, w jego stylu gry na gitarze Mayer wzoruje się na Jimim Hendriksie, Steviem Rayu Vaughanie, Robercie Crayu, czy Freddiem Kingu.

John Mayer Trio[edytuj | edytuj kod]

Wiosną 2005 roku Mayer utworzył wraz ze sławnym basistą Pino Palladino i perkusistą Steve'em Jordanem John Mayer Trio. Trio grało mieszankę bluesowo-rockową i występowało jako przedgrupa na większych koncertach The Rolling Stonesów w trakcie ich tournée po Stanach Zjednoczonych. W tym samym roku ukazał sie koncertowy album Try!. W programie Trio były między innymi utwory Jimiego Hendriksa, "Bold as Love" i "Wait Until Tomorrow".

Latem 2006 roku Trio ogłosiło przerwę w działalności, chociaż Mayer zapowiedział, że istnieją plany wspólnego albumu studyjnego. W październiku 2007 roku Trio wystąpiło na koncercie Mayera Where the Light Is – John Mayer Live in Los Angeles, który został nagrany i wydany na DVD pod tym samym tytułem w lipcu 2008. Nagranie to otrzymało nominację do Grammy Award.

Continuum i dalsze projekty[edytuj | edytuj kod]

Trzeci album Mayera Continuum który pojawił się we wrześniu 2006 roku, został wyprodukowany przez samego Mayera w kooperacji ze Steve'em Jordanem. Mayer odwrócił się od muzyki popowej i powrócił do bluesowych korzeni, ta zmiana stylistyczna została pozytywnie przyjęta przez krytyków i wzmocniła status Mayera jako jednego z przodujących gitarzystów swojej generacji. Utwory "Vultures" i "Gravity" ukazały się wcześniej na albumie Try!. Jako pierwszy singiel ukazał się "Waiting on the World to Change". Utwór ten nie tylko stał się komercyjnym sukcesem, ale także ze względu na zaangażowany tekst często używany był w programach telewizyjnych i na koncertach charytatywnych nawiązujących do problemów, także politycznych, na świecie.

Z utworami "Waiting on the World to Change" i "Slow Dancing in a Burning Room" Mayer wystąpił w serialu CSI: Kryminalne zagadki Las Vegas[3], z "Gravity" w Dr House[4] i Wzór. W grudniu 2006 roku Mayer otrzymał kolejnych pięć nominacji do Grammy Award, z których otrzymał dwa, za utwór "Waiting on the World to Change" i za album Continuum.

W lutym 2007 John Mayer ukazał się wraz z Johnem Frusciante i Derekiem Trucksem na okładce magazynu Rolling Stone, w którym ogłoszono ich jako nowych bogów gitary. Mayer otrzymał wtedy przezwisko "Slowhand Junior" w nawiązaniu do Erica Claptona, którego przezwiskiem jest "Slowhand"[5].

W tym samym roku Mayer został wybrany przez Time jednym ze stu najbardziej wpływowych osób świata 2007.

W lutym 2007 Mayer był organizatorem rejsu przez Karaiby na statku Carnival Victory znanego jako "The Mayer Carrier". W trakcie trzydniowej imprezy wystąpili obok Mayera David Ryan Harris, Brett Dennen i inni. W marcu 2009 odbył się "The Mayer Carrier 2".

Battle Studies[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec roku 2008 Mayer wynajął willę w Hidden Hills i zamienił ją w bazę swojego nowego projektu "Battle Studies". Pokoje zostały zamienione w studia nagraniowe i Mayer rozpoczął pracę nad kolejnym albumem. Przez okres kilku miesięcy poprzez filmy i komentarze na swojej stronie internetowej informował swoich fanów o postępach w pracy i prezentował najnowsze eksperymenty nagraniowe. W trakcie rejsu "The Mayer Carrier 2" wystąpił z dwoma gotowymi utworami "Half of My Heart" i "Heartbreak Warefare". Nad albumem współpracowali ponownie Steve Jordan i Pino Palladino, a w utworze "Half of My Heart" wystąpiła z Mayerem Taylor Swift. Pierwszy singel "Who Says" ukazał się w handlu 13 października 2009.

John Mayer w CBS Early Morning Show

Dodatkowe projekty[edytuj | edytuj kod]

Działalność charytatywna[edytuj | edytuj kod]

W roku 2002 Mayer założył organizację "Back To You". Organizacja ta zajmuje się zbiorem środków dla projektów socjalnych, zdrowotnych, rozwoju nauki, sztuki i wsparcia osób utalentowanych[6][7]. Poza zbiorem funduszy Mayer organizuje w tym celu aukcje przygotowanych przez niego nagrań gitarowych, sygnowanych przez niego koszulek, płyt. Aukcje te odbywają się w internecie i cieszą się dużym powodzeniem.

W 2007 roku Mayer rozpoczął projekt "Another Kind of Green" zajmujący się problemami globalnego ocieplenia[8]. Angażując się w ochronę środowiska, Mayer przebudował między innymi swój autobus tourowy na paliwo biologiczne.

Wraz z muzykami takimi jak Sting, Suzanne Vega, Dave Matthews czy Alanis Morissette nagrał Mayer album Songs for Tibet. Album ten demonstruje poparcie dla Tybetu i Dalai Lamy[9].

Mayer brał udział również w Koncercie Live Earth w East Rutherford występując z piosenkami "Belief", "Vultures", "Gravity" i "Waiting on the World to Change".

1 kwietnia 2009 roku Mayer wystąpił z Queen Latifą w wydaniu specjalnym Ulicy Sezamkowej, poświęconym problemom rodzin powracających z wojny kalekich żołnierzy amerykańskich. W programie została wykorzystana piosenka "Say".

Gitary[edytuj | edytuj kod]

W roku 2003 firma Martin Guitars podpisała z Mayerem umowę o wyprodukowaniu specjalnie sygnowanej gitary akustycznej. Gitara ta nosi nazwę "OM-28 John Mayer" i została wyprodukowana wedle specjalnych jego życzeń i wskazówek w nakładzie 404 sztuk[10]. Mayer posiada egzemplarz nr 83.

W 2005 roku podpisał Mayer umowę z firmą Fender na zaprojektowanie dwóch Stratocasterów (John Mayer Signature Stratocaster RW 3 Tone Sunburst i John Mayer Signature Stratocaster Olympic White)[11]. Fender wyprodukował również trzecią gitarę elektryczną, specjalne wydanie z tournée Continuum o nakładzie zaledwie 100 sztuk, z których wszystkie mają autograf Mayera.

W 2006 roku Martin Guitars wydał nową wersję gitary Mayera, który ma zalety poprzednika, ma jednak być dostępniejsza w cenie. W tym samym roku Fender rozpoczął pracę nad SERIES II John Mayer[12]. Mayer sam również kolekcjonuje gitary. Jego kolekcja obejmuje około 200 sztuk.

Najbardziej znaną gitarą na której gra Mayer jest Fender Black Relic Stratocaster. W lutym 2009 roku Mayer i Fender rozpoczęli pracę nad nową wersją Black Relic, która będzie tym razem wydana jako "The Black One" John Mayer Signature Stratocaster[13]. Gitara zostanie wyprodukowana w dwóch wersjach, ekstremalnie limitowanej edycji (83 sztuki) i nielimitowanej o tym samym wyglądzie, ale dostępniejszej w cenie.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

John Mayer jest synestetą, o skojarzeniu tonowo-barwnym[14].

Mayer ma wiele tatuaży. Między innymi "Life" i "Home" na obu ramionach, "77" (rok urodzenia) na lewej piersi, rybę na prawej łopatce, w kwietniu 2008 ukończony został tatuaż pokrywający całego jego lewe ramię a zawierający poza floralnymi motywami i smoczą figurą inicjały jego idola "SRV" (Stevie Ray Vaughan)[15].

Jest kolekcjonerem i koneserem zegarków[16]. . Na pytanie dlaczego kolekcjonuje zegarki, Mayer odpowiedział, że są dla niego biżuterią. Jego zdaniem sensowną biżuterią dla mężczyzny są jedynie zegarki i obrączki ślubne – a zegarki prościej zmieniać[17].

Mayer miał w 2002 roku krótki romans z Jennifer Love Hewitt[18], od 2006 do 2007 roku spotykał się przez kilka miesięcy z Jessicą Simpson[19]. Od lutego 2008 roku Mayer związany był z Jennifer Aniston[20]. Przy wręczeniu Oscarów w lutym 2009 Mayer i Aniston wystąpili po raz pierwszy oficjalnie jako para[21].

Był również z piosenkarką country i pop, aktorką Taylor Swift.

Mayer posiada apartament w nowojorskiej dzielnicy SoHo i willę ze studiem nagraniowym w zamkniętej dzielnicy Los Angeles Hidden Hills.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

DVD[edytuj | edytuj kod]

  • Any Given Thursday (2003)
  • Where The Light Is: John Mayer Live In Los Angeles (2008, ze swoim zespołem John Mayer Trio)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategorie
2009 Grammy Award
  • Best Solo Rock Vocal Performance "Gravity" aus Where The Light Is – Live In Los Angeles [23]
  • Best Male Pop Vocal Performance Say (z filmu Choć goni nas czas)
  • Best Long Form Music Video Where the Light Is: John Mayer Live in Los Angeles – nominacja
  • Best Song Written For Motion Picture, Television Or Other Visual Media Say (do filmu Choć goni nas czas) – nominacja
  • Best Pop Collaboration With Vocals Lesson Learned (feat. John Mayer) z albumu Alicia Keys As I Am – nominacja
2008 Grammy Award
  • Best Male Pop Vocal Belief— nominacja
People's Choice Award
  • Favorit Male Singer – nominacja
2007 American Music Awards
  • Adult Contemporary Music — nominacja
TEC Awards
  • Tour Sound Production (Continuum Tour)
  • Record Production/Single or Track ( "Waiting on the World to Change")
  • Record Production/Album (Continuum)
Grammy Award
  • Best Pop Vocal Album Continuum [24]
  • Best Male Pop Vocal Performance Waiting on the World to Change
2006 World Music Awards
  • World's Best Pop/Rock Artist – nominacja
Dundies
from the NBC Television Show "The Office"
  • Tallest Music Dude[25]
2005 American Music Awards
  • Adult Contemporary: Favorite Artist – nominacja
Groovevolt Music and Fashion Award
  • Best Album – Male Heavier Things – nominacja
  • Best Song Performance – Male Clarity – nominacja
World Music Awards
  • World's Best Selling Rock Act – nominacja
People's Choice Award
  • Favorite Male Artist – nominacja
Grammy Awards
  • Song Of The Year — Daughters[24]
  • Best Male Pop Vocal Performance Daughters
2004 BDS Certified Spin Awards
March 2004 recipients
  • 100000 sprzedanych CD Why Georgia
2003 ASCAP
  • ASCAP Pop Award – No Such Thing (wraz z Clay Cook)[26]
    Awarded to songwriters and publishers of the most performed songs in the ASCAP repertory for the award period.
American Music Awards
  • Favorite Male Artist – Pop or Rock 'n Roll Music – nominacja
Boston Music Award
  • Act of the Year[27]
  • Male Vocalist of the Year – nominacja
  • Song of the Year Your Body Is a Wonderland – nominacja
Grammy Award
  • Best Male Pop Vocal Performance Your Body Is a Wonderland
MTV Video Music Award
  • Best Male Video Your Body Is A Wonderland – nominacja
Radio Music Award
  • Modern Adult Contemporary Radio Artist of the Year
  • Best Artist of the year – nominacja
  • Best Hook-Up Song Your Body Is a Wonderland – nominacja
Teen People Awards
  • Choice Music – Male Artist
  • Choice Music – Album Any Given Thursday
Danish Music Awards
  • Best New Artist
2002 MTV Video Music Awards
  • Best New Artist w video No Such Thing — nominacja
Orville H. Gibson Guitar Awards
  • Les Paul Horizon Award (Most Promising Up and Coming Guitarist) – nominacja
VH1 Big in 2002 Awards
  • Can't Get You Out of My Head Award No Such Thing
Pollstar Concert Industry Awards
  • Best New Artist Tour

Przypisy

  1. "Reklama VW Beetle"
  2. "Reklama BlackBerry", BlackBerrySoft.
  3. "John Mayer to perform on CSI", msnbs, 25 sierpnia 2006
  4. "Dr House, episod "Kain i Abel" "
  5. Fricke, David (2007). "The New Guitar Gods" Rolling Stone Magazin, 22 lutego 2007
  6. "Back To You Projekty w szkolnictwie" heavieroctaves, 6 kwietnia 2008
  7. "Back To You projekty zdrowotne" Family Centers, 17 lipca 2007
  8. "Another Kind Of Green" reverbrock, 2008
  9. "Songs for Tibet" Tim Saunders, Look To The Stars, 23 lipca 2008
  10. Harmony Central, 24 lipca 2003 "Model OM-28 Johna Mayera"
  11. Harmony Central, 22 lipca 2005 "Stratocaster Mayera"
  12. (2009)"Nowy stratocaster Mayera" 25 stycznia 2009
  13. "Fender The Black One"
  14. "John Mayer Synestezja", forum synestezji
  15. "John Mayers Tatoos", kwiecień 2008, Cityrag
  16. "Kolekcja zegarków" David Colman, New York Times, 6 lutego 2009
  17. "ciekawostki o Johnie Mayerze" People Magazine
  18. "Romans z Jennifer Love Hewitt" entertainment weekly, sierpień 2002
  19. "Romans z Jessicą Simpson" People Magazin, 18 maja 2007
  20. "Związek z Jennifer Aniston", grudzień 2008
  21. "81st Academy Award", Olga Boyko, NY Daily News, 23 lutego 2009
  22. "Przegląd dyskografii Mayera"
  23. "51th Grammy Award"
  24. 24,0 24,1 "Laureaci Grammy Award"
  25. "Tallest Music Dude", by Annie Wu, TV Squad, 16 grudnia 2006
  26. Twentieth Annual Pop Music Awards ASCAP.com
  27. Macone, Steven (2003). "Local musicians honored at BMAs" Daily Free Press

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]