Josyf Sembratowycz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Josyf Sembratowycz
arcybiskup tytularny Theodosiopolis
Josyf Sembratowycz
Kraj działania  Austro-Węgry
Data i miejsce urodzenia 1821
Krynica
Data i miejsce śmierci 1900
Lwów
arcybiskup metropolita lwowski i halicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Okres sprawowania 1870-1882
Wyznanie katolickie
Kościół obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Prezbiterat 1845
Nominacja biskupia 24 marca 1865
tytularny biskup Nazianzus
Sakra biskupia 1865
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1865
Konsekrator Spirydion Litwinowicz
Współkonsekratorzy Franciszek Ksawery Wierzchleyski
Grzegorz Michał Szymonowicz

Josyf Sembratowycz (ur. 1821 w Krynicy – zm. 1900 we Lwowie) – biskup greckokatolicki, metropolita halicki.

Urodził się w rodzinie kapłana greckokatolickiego. Ukończył studia teologiczne na Uniwersytecie Wiedeńskim, został wyświęcony w 1845. Od 1850 był prefektem lwowskiego seminarium duchownego, od 1852 - wicerektorem greckokatolickiego seminarium duchownego w Wiedniu.

W 1861 został profesorem Uniwersytetu Lwowskiego w katedrze Pisma Świętego. W 1865 wyjechał do Rzymu, powrócił w 1867 i został mianowany administratorem eparchii przemyskiej.

W latach 1870-1882 był metropolitą halickim.

Wielka przeciwalkoholowa akcja, jaką rozpoczął Sembratowicz jako metropolita, nie spodobała się polskim działaczom, bo uszczuplała ich przychody ze sprzedaży alkoholu. Rozpoczęli więc intrygi na cesarskim dworze w Wiedniu. Sembratowiczowi nie pomogły również inne sprawy, jak moskalofilstwo części wyższych kapłanów cerkwi greckokatolickiej i przejście części księży z Iwanem Naumowyczem na czele na prawosławie. W 1882 utracił stanowisko metropolity, i wyjechał do Rzymu, gdzie doradzał Watykanowi w sprawach greckokatolickich.

Literatura[edytuj | edytuj kod]