Kamenz
| Kamenz Kamjenc |
|||
|
|||
| Państwo | |||
| Kraj związkowy | Saksonia | ||
| Powiat | Budziszyn | ||
| Wspólnota administracyjna | Kamenz-Schönteichen | ||
| Powierzchnia | 53,15 km² | ||
| Populacja (31 grudnia 2009) • liczba ludności • gęstość |
17 171 323 osób/km² |
||
| Wysokość | 173 m n.p.m. | ||
| Kod pocztowy | 01917 | ||
| Numer kierunkowy | 03578 | ||
| Tablice rejestracyjne | BZ | ||
| Adres urzędu miasta | Markt 1, 01917 Kamenz | ||
| Położenie na mapie powiatu |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
| Portal |
|||
Kamenz (pol. hist. Kamieniec[1][2], górnołuż. Kamjenc, wym. [ˈkamʲɛnt͡s]) – miasto we wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, w powiecie Budziszyn, na Łużycach, siedziba wspólnoty administracyjnej Kamenz-Schönteichen. Do 31 lipca 2008 miasto było stolicą nieistniejącego już powiatu Kamenz. Miasto jest położone nad Czarną Elsterą.
Spis treści |
Dzielnice miasta [edytuj]
- Bernbruch (Barbuk)
- Deutschbaselitz (Němske Pazlicy)
- Jesau (Jěžow)
- Gelenau (Jelenjow)
- Hennersdorf (Hendrichecy)
- Lückersdorf (Łukajecy)
- Thonberg (Hlinowc)
- Wiesa (Brěznja)
- Zschornau-Schiedel (Čornow-Křidoł)
Historia [edytuj]
Ok. 1190 r. obok starej wsi słowiańskiej wzniesiono gród. Przed 1225 r. otrzymał on prawa miejskie. Trwała wtedy wzmożona kolonizacja niemiecka wypierająca wpływy słowiańskie. Przez wieki miasto budowało swój dobrobyt na garbarstwie, sukiennictwie i garncarstwie. Na pocz. XIV wieku miejscowość, wraz z Górnymi Łużycami, został przyłączony do Królestwa Czech, pod którego panowaniem pozostał do 1635 r. (poza okresem panowania węgierskiego w l. 1469-90). Pamiątką po długich latach przynależności miasta do Królestwa Czech jest tarcza z czeskim lwem umieszczona w herbie miejskim. W 1346 r. w ramach przeciwdziałania okolicznemu rozbojowi miasto połączyło siły wraz z innymi grodami przystępując do Związku Sześciu Miast Górnołużyckich. Miasto było oblegane przez husytów w 1432 r. W 1506 r. w mieście wybuchł bunt rzemieślników, który został stłumiony przez władze czeskie. Mimo tych niekorzystnych wypadków politycznych miasto rozwijało się pomyślnie. W 1571 r. założono tutaj szkołę średnią reprezentującą, na ówczesne czasy, wysoki poziom nauczania. W czasie wojny trzydziestoletniej - w 1635 r. - Kamieniec został wraz z Górnymi Łużycami przyłączony do Saksonii. W 1. poł. XIX wieku zaczął się proces industrializacji miasta. Kamenz zostało poważnie zniszczone podczas wielkiego pożaru w 1842 r. W kwietniu 1945 r. o miasto toczyła krwawe boje 2 Armia Wojska Polskiego. Miasto zostało jednak zdobyte dopiero 7 maja 1945 r. przez Rosjan.
Zabytki i inne atrakcje [edytuj]
- ratusz, neorenesansowy z I poł. XIX w.
- kamienice barokowe i rokokowe z XVII i XVIII
- renesansowa studnia (Andreasbrunnen) na rynku z 1570 r.
- kościół NMP (St. Marien) z XV wieku z wyposażeniem wnętrza z XVI-XVIII w.
- kościół katechetyczny (Katechismuskirche) z XIV wieku
- Muzeum Łużyc Zachodnich (Museum der Westlausitz)
- Muzeum Gottholda Ephraima Lessinga, pisarza urodzonego w Kamenz w 1729 r.
- Słup milowy poczty saskiej z czasów króla Polski Augusta II z polskim Orłem i litewską Pogonią oraz datą 1725 na Böhmischpl. (placu Czeskim)
- Teatr Miejski
- amfiteatr
- kamieniołom Sparmann
Galeria [edytuj]
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Krzysztof R. Mazurski, Andrzej Zieliński: Łużyce, Warszawa 1984, KAW, ISBN 83-0300772-6
- Statistisches Landesamt des Freistaates Sachsen, Kamenz, 2009
- Kamjenc w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom III (Haag – Kępy) z 1882 r.
|
||||||||
|
||||||||||||||||||||