Karaś pospolity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Karaś)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karaś pospolity
Carassius carassius[1]
(Linnaeus, 1758)
Karaś pospolity
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd karpiokształtne
Rodzina karpiowate
Rodzaj Carassius
Gatunek karaś pospolity
Synonimy
  • Cyprinus carassius Linnaeus, 1758
  • Carassius carassius carassius (Linnaeus, 1758)
  • Carassius carassius jacuticus Kirillov, 1956
  • Carassius charax (Lesniewski, 1837)
  • Carassius gibelio minutus (Kessler, 1856)
  • Carassius humilis Heckel, 1837
  • Carassius linnaei Bonaparte, 1845
  • Carassius linnei Malm, 1877
  • Carassius linnei lacustrus Malm, 1877
  • Carassius linnei piscinarum Malm, 1877
  • Carassius oblongus Heckel & Kner, 1858
  • Carassius vulgaris Nordmann, 1840
  • Carassius vulgarus crassior Walecki, 1889
  • Cyprinus carassius Linnaeus, 1758
  • Cyprinus charax Lesniewski, 1837
  • Cyprinus gibelio minutus Kessler, 1856
  • Cyprinus moles Selys-Longchamps, 1842
  • Cyprinus moles Valenciennes, 1842
  • Carassius oblongus Heckel & Kner, 1858
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Karaś pospolity[3], karaś[4] (Carassius carassius) – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Europa z wyjątkiem zlewiska Oceanu Lodowatego, północnej Szkocji, Irlandii, zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego, południwych i środkowych Włoszech oraz zachodniej części Bałkanów, a także w dorzeczach większych rzek syberyjskich aż po Lenę.

Preferuje małe i płytkie zbiorniki wodne (starorzecza, glinianki, torfianki). W Polsce jest spotykany we wszystkich nizinnych wodach śródlądowych, stojących i wolno płynących, w miejscach o porośniętym roślinami podłożu. Przebywa niedaleko brzegów, przy miękkim i mulistym dnie. Niewielkie jego ilości są hodowane w gospodarstwach stawowych.

Toleruje bardzo niską zawartość tlenu. Często w takich zbiornikach o wysokiej zawartości dwutlenku węgla i siarczku wodoru tworzy formę karłowatą która ma wysmukłe, wydłużone ciało i w wieku 8–10 lat osiąga zaledwie 9–10 cm długości.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Osiąga długość 40 (50) cm i masę 1 (2) kg. Ciało bardzo mocno wygrzbiecone i krótkie, pokryte dużymi, równo ułożonymi łuskami. Płetwa grzbietowa bardzo długa, sięga niemal do nasady trzonu ogonowego. Jej górna krawędź jest wypukła, a ostatni twardy promień piłkowany (około 30 ząbków), podobnie jak ostatni twardy promień płetwy odbytowej. Głowa nieduża, otwór gębowy mały, znajduje się na końcu pyska ustawiony nieco skośnie ku górze. Zęby gardłowe ustawione są w jednym szeregu. Grzbiet i boki brunatnozłociste z zielonkawym połyskiem, brzuch żółtawy lub biały. Płetwy piersiowe i brzuszne przy nasadzie są lekko zaczerwienione.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Bezkręgowce wodne, żyjące w mulistym dnie lub w jego pobliżu, rzadko rośliny.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Tarło trwa od V do VII. Samica średniej wielkości składa kilkakrotnie ok. 200 000 jaj na płytkich miejscach, porośniętych wodnymi roślinami, do których się przykleja. Wylęg po 5–7 dniach.

Znaczenie gospodarcze[edytuj | edytuj kod]

Małe, ponieważ rośnie bardzo powoli. Często występuje w wielkich ilościach ale osiąga bardzo niewielkie rozmiary i wówczas rybacy traktują go jako chwast rybny, mimo że jego mięso jest bardzo smaczne.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Carassius carassius w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Carassius carassius. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  4. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]