Karabin Enfield wzór 1853
| Enfield model 1853 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Royal Small Arms Factory |
| Rodzaj | karabin |
| Historia | |
| Prototypy | 1853 |
| Produkcja seryjna | 1853-1867 |
| Wyprodukowano | ok. 1,500,000 |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 14,65 mm |
| Nabój | nabój .58 Burton-Minié |
| Wymiary | |
| Długość | 1370 mm |
| Długość lufy | 990 mm |
| Masa | |
| broni | 4,3 kg |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku | 274 m/s |
| Zasięg max. | 1800 m |
Karabin Enfield model 1853 (znany również jako Pattern 1853 Enfield, P53 Enfield, oraz Enfield Rifled-Musket) był ładowanym odprzodowo karabinem, używanym przez wojska Imperium brytyjskiego od 1853 do 1867 r., kiedy został zastąpiony przez karabin typu Enfield-Snider na amunicję scaloną.
Budowa [edytuj]
Termin "muszkiet gwintowany" (ang. rifled musket) oznaczał, że model 1853 był tej samej długości, co muszkiet, który zastępował. Miało to na celu umożliwienie żołnierzom drugiego szeregu wystawienie luf poza pierwszy szereg i oddanie bezpiecznego strzału oraz aktywne uczestniczenie w walce na bagnety.
Lufa o długości 38 cali posiadała trzy bruzdy o skoku 1:78 i była przymocowana do łoża trzem bączkami, przez co ten model często nazywano "trzy-taśmowym" (ang. three-band).
Naważka 68 granów (ok. 4,4 g) czarnego prochu wyrzucała 530 granowy pocisk typu Pritchett lub Burton-Minié.
Model 1853 posiadał regulowaną tylną szczerbinkę z nastawami od 100 do 400 jardów.
|
||||||||||||||||||||||