Wspólnota Narodów
|
|
Ten artykuł może zawierać twórczość własną lub niezweryfikowane dane. Pomóż Wikipedii poprawić artykuł na postawie weryfikowalnych źródeł. |
| Ten artykuł od 2012-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Commonwealth of Nations Wspólnota Narodów |
|||
|
|||
| Język roboczy | angielski | ||
| Siedziba | Londyn | ||
| Członkowie | 54 | ||
| Sekretarz generalny | Kamalesh Sharma | ||
| Utworzenie | 11 grudnia 1931 | ||
| Oficjalna strona organizacji | |||
Wspólnota Narodów (ang. Commonwealth of Nations, także The Commonwealth; do 1949 Wspólnota Brytyjska, British Commonwealth i Brytyjska Wspólnota Narodów, British Commonwealth of Nations) – międzynarodowa organizacja powstała w 1931, gdy przyjęty został Statut Westminsterski. Obecnie zrzesza ona niepodległe kraje, z których większość była w ubiegłych wiekach częścią brytyjskiego imperium kolonialnego. Część z nich to dawne dominia brytyjskie.
Część państw członkowskich Wspólnoty Narodów – tak zwane commonwealth realms – uznaje brytyjskiego monarchę za głowę swojego kraju, jednak większość z nich to republiki, w których głową państwa jest prezydent, a niektóre mają własne monarchie. Królowa Elżbieta II wszędzie traktowana jest jako Głowa Wspólnoty Narodów.
Głównym celem wspólnoty jest podtrzymywanie demokracji oraz promowanie praw człowieka wśród swoich członków.
Spis treści |
Państwa członkowskie Wspólnoty Narodów[edytuj]
obecni
zawieszeni (Fidżi)
byli (Irlandia i Zimbabwe a także Hongkong i Nowa Fundlandia)
W nawiasach podano rok przystąpienia.
Europa[edytuj]
Wielka Brytania (1931)
Malta (1964)
Ameryka Północna[edytuj]
Kanada (1931)
Jamajka (1962)
Trynidad i Tobago (1962)
Barbados (1966)
Bahamy (1973)
Grenada (1974)
Dominika (1978)
Saint Lucia (1979)
Saint Vincent i Grenadyny (1979)
Antigua i Barbuda (1981)
Belize (1981)
Saint Kitts i Nevis (1983)
Ameryka Południowa[edytuj]
Afryka[edytuj]
Republika Południowej Afryki (1931-1961, ponownie od 1994)
Ghana (1957)
Nigeria (od 1960, zawieszona w 1995, przyjęta ponownie w 1999)
Sierra Leone (1961)
Tanzania (1961)
Uganda (1962)
Kenia (1963)
Malawi (1964)
Zambia (1964)
Gambia (1965)
Botswana (1966)
Lesotho (1966)
Mauritius (1968)
Suazi (1968)
Seszele (1976)
Namibia (1990)
Mozambik (1995; obecnie jeden z dwóch członków Wspólnoty Narodów, który nie należał do imperium brytyjskiego)
Kamerun (1995)
Rwanda (2009; obecnie jeden z dwóch członków Wspólnoty Narodów, który nie należał do imperium brytyjskiego)
Azja[edytuj]
Indie (1947)
Pakistan (1947-1972, ponownie od 1989, zawieszony w 1999, powrócił do pełnego członkostwa 22 maja 2004, zawieszony ponownie od 22 listopada 2007 do 12 maja 2008)
Sri Lanka (1948)
Malezja (1957)
Cypr (1961)
Singapur (1965)
Bangladesz (1972)
Malediwy (1982)
Brunei (1984)
Australia i Oceania[edytuj]
Australia (1931)
Nowa Zelandia (1931)
Samoa (1970)
Tonga (1970)
Fidżi (1970-1987, ponownie od 1997, członkostwo zawieszone od 2006)
Papua-Nowa Gwinea (1975)
Wyspy Salomona (1978)
Tuvalu (1978)
Kiribati (1979)
Vanuatu (1980)
Nauru (1999)
Aktualnie zawieszone państwa członkowskie[edytuj]
Dawne państwa członkowskie[edytuj]
Irlandia – do 1949
Hongkong – przyłączony do Chin w 1997
Nowa Fundlandia – stała się prowincją Kanady w 1949
Zimbabwe – zostało zawieszone w roku 2002 i opuściło WN 2003
Żużlowa reprezentacja[edytuj]
W latach 1960-1973 w drużynowych mistrzostwach świata na żużlu reprezentacje Wielkiej Brytanii, Australii oraz Nowej Zelandii wystawiały wspólną reprezentację (choć oficjalnie pod nazwą Wielka Brytania). Była to wówczas najsilniejsza reprezentacja, która w przeciągu 14 edycji zdobyła 11 medali (4 złote, 3 srebrne i 4 brązowe; tylko w 1966 we Wrocławiu nie zdobyła medalu). W tym samym czasie w indywidualnych i parowych mistrzostwach świata reprezentacje występowały oddzielnie.
|
||||||||||||||||||||||||||||