Karabin Typ 95

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Typ 95
Rifle Type 95.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Chiny
Rodzaj karabin automatyczny
Historia
Prototypy koniec lat 80. – początek lat 90. XX wieku
Produkcja seryjna ok. 1995 – do chwili obecnej
Dane techniczne
Kaliber 5,8 mm
Nabój 5,8 x 42 mm
Wymiary
Długość 746 mm
Długość lufy 520 mm
Masa
broni 3,25 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 930 m/s
Zasięg skuteczny 400 m

Typ 95chiński karabin automatyczny w układzie bullpup. Wchodzi w skład systemu broni QBZ-95.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. XX wieku w Chinach Ludowych rozpoczęto prace nad nowym małokalibrowym nabojem pośrednim. Wraz z nowym nabojem planowano wprowadzić nowy karabin. Opóźnienie spowodowane przedłużającymi się pracami nad nowym nabojem sprawiło, że na początku lat 80. wprowadzono do uzbrojenia karabin Typ 81 kalibru 7,62 x 39 mm.

Wprowadzenie do uzbrojenia nowego karabinu nie spowodowało zatrzymania prac nad nowym nabojem. W 1984 roku nabój 5,8 x 42 mm był gotowy do produkcji. W tym samym roku powstała wersja karabinu Typ 81 zasilana nowym nabojem. Po pewnych drobnych zmianach nową wersję przyjęto do uzbrojenia jako karabin Typ 87. Jednak po wyprodukowaniu kilku serii produkcję wstrzymano.

W tym samym czasie trwały już prace nad nowym karabinem w układzie bullpup. Z układem tym Chińczycy eksperymentowali już wcześniej (karabin Typ 86), ale dopiero wraz z wprowadzeniem nowej amunicji postanowiono, że nowy standardowy karabin armii chińskiej będzie zbudowany w tym układzie.

Nowy karabin produkowany od połowy lat 90., po raz pierwszy został zaprezentowany podczas defilady Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej z okazji powrotu Hongkongu do Chin. Wraz z nowym karabinem do uzbrojenia wprowadzono jego wersję skróconą Typ 95B. Poza tym powstały dwa inne karabiny o zbliżonej konstrukcji: karabin wyborowy Typ 88 (KBU-88) i ręczny karabin maszynowy Typ 95 (QBB-95).

Karabin Typ 95 został wprowadzony do uzbrojenia, ale wkrótce zaczęły się pojawiać krytyczne opinie o nowej broni. W odróżnieniu od innych karabinów w układzie bullpup nie posiada żadnej możliwości przystosowania do strzelania przez strzelców leworęcznych. Krytykowany był także brak zatrzasku zatrzymującego zamek w tylnym położeniu po wystrzeleniu ostatniego naboju i umieszczenie przełącznika rodzaju ognia obok stopki kolby.

W rezultacie ścierania się zwolenników karabinów w układzie bullpup (Typ 95) i klasycznym (udoskonalony Typ 87 oznaczony jako Typ 03) ustalono, że karabiny Typ 95 staną się uzbrojeniem oddziałów piechoty morskiej i jednostek powietrznodesantowych. Reszta oddziałów zostanie uzbrojona w karabiny Typ 03.

Wersje karabinu[edytuj | edytuj kod]

  • Typ 95 – karabin
  • Typ 95B – karabinek ze skróconą lufą. Lufa zakończona wielofunkcyjnym urządzeniem wylotowym. Muszka przeniesiona na przednią część chwytu transportowego.
  • Typ 97 – eksportowa wersja karabinu Typ 95 kalibru 5,56 x 45 mm, zasilana ze standardowych magazynków NATO.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Karabin Typ 95 jest indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta o wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy (układ z krótkim ruchem tłoka gazowego). Ryglowanie przez obrót zamka (trzy rygle). Rękojeść przeładowania na szczycie komory zamkowej. Mechanizm spustowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym, seriami trójstrzałowymi i ogniem ciągłym. Przełącznik rodzaju ognia (pełniący także rolę bezpiecznika) ma w postaci skrzydełka przy stopce kolby. Zasilanie z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi. Mechaniczne przyrządy celownicze składają się z celownika umieszczonego w tylnej części chwytu transportowego i muszki na podstawie znajdującej się na przedniej części chwytu. Szczyt chwytu transportowego tworzy podstawę do mocowania celownika optycznego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]