Pistolet PM
| Pistolet Makarowa | |
| IJ-70 (wersja PM na rynek cywilny) | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Iżewskie Zakłady Mechaniczne KBP Tuła |
| Rodzaj | pistolet samopowtarzalny |
| Historia | |
| Produkcja seryjna | 1952 – do chwili obecnej |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 9 mm |
| Nabój | 9 x 18 mm Makarowa |
| Magazynek | 8 naboi PM, 12 naboi PMM |
| Wymiary | |
| Długość | 160 mm, 165 PMM |
| Długość lufy | 93,5 mm |
| Długość linii celowniczej | 130 mm |
| Masa | |
| broni | 730 g (PM niezaładowany) 810 g (PM załadowany) 760 g (PMM niezaładowany) |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku | 315 m/s |
| Szybkostrzelność praktyczna | do 30 s/m |
| Zasięg skuteczny | 50 m |
Pistolet Makarowa PM – (ros. Пистолет Макарова ПМ) radziecki pistolet samopowtarzalny.
Spis treści |
[edytuj] Historia
W 1945 roku w Związku Radzieckim ogłoszono konkurs na nowy pistolet służbowy, mający zastąpić używany dotychczas pistolet TT. Nowy pistolet miał być przede wszystkim mniejszy i lżejszy oraz bardziej niezawodny (i to w różnych warunkach) i celniejszy. Założeniem było również zachowanie dotychczasowej zdolności rażenia. W konkursie propozycję swoją przedstawił m.in. Nikołaj Fiodorowicz Makarow. Jego projekt pistoletu samopowtarzalnego najlepiej przeszedł próby poligonowe i w 1951 roku został przyjęty do uzbrojenia Armii Radzieckiej jako „9 mm PM” (Pistolet Makarowa). Stał się również służbowym pistoletem radzieckiej milicji. Natomiast nabój Makarowa 9 × 18 mm stał się standardowym nabojem pistoletowym w państwach Układu Warszawskiego. Mimo że nabój ma podobne parametry do niemieckiego 9x18 mm Police, nie jest z nim wymienny. Oprócz Związku Radzieckiego PM został również przyjęty w Chinach, Bułgarii i w Niemieckiej Republice Demokratycznej (Ernst Thaelman Fabrik), gdzie produkowany był na licencji.
[edytuj] Konstrukcja
Konstrukcja broni wzorowana jest na Walterze PP, choć np. mechanizm samonapinania został w Makarowie uproszczony. Pistolet działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego. Zastosowano mechanizm spustowy typu Double Action z kurkiem zewnętrznym. Pistolet ma nastawny bezpiecznik ze skrzydełkiem z lewej strony, w tylnej części zamka zabezpieczający przed przypadkowym wystrzałem. Jest on jednocześnie zwalniaczem napiętego kurka. Wszystkie elementy pistoletu, z wyłączeniem okładzin, wykonane są ze stali. Zatrzask magazynka znajduje się w spodniej części chwytu.
Niewątpliwą zaletą pistoletu Makarowa była łatwość jego obsługi oraz wytrzymałość. Pistolet uchodzi również za niezawodny. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych pojawiła się nowa wersja pistoletu tzw. PMM. PMM miał dwurzędowy magazynek, mieszczący 12 naboi i znacznie mocniejszy rodzaj amunicji 9 x 18 mm 57-N-181SM – o lżejszym pocisku, i zwiększonym ładunku prochowym, co w konsekwencji oznaczało znaczne zwiększenie prędkości początkowej pocisku i – co w tej sytuacji konieczne, znaczne wzmocnienie szkieletu. Jednak PMM przy tak dużym odrzucie miał bardzo poważne problemy z celnością. Eksportowe wersje pistoletu Makarowa dostępne są również w kalibrze 9 x 17 mm Short (.380 ACP).
[edytuj] Wersje
[edytuj] ZSRR/Rosja
- Pistolet Makarowa (PM)
- Pistolet Makarowa (PM) (produkcja w Tule)
- PMM
- IJ70 (model komercyjny, magazynek 8 naboi, chwyt od PMM, nastawna szczerbinka)
- IJ70-17A (.380 ACP, magazynek 8 naboi, nastawna szczerbinka)
- IJ70-17AS (.380 ACP, magazynek 8 naboi, nastawna szczerbinka, chromowane wykończenia)
- IJ70-17AH (.380 ACP, HiCap, nastawna szczerbinka)
- IZH71-17 (.380 ACP, HiCap, szczerbinka stała)
- IJ70-18A (9 × 18 mm, magazynek 8 naboi, nastawna szczerbinka)
- IJ70-18AS (9 × 18 mm, magazynek 8 naboi, nastawna szczerbinka, chromowane wykończenia)
- IJ70-18AH (9 × 18, HiCap, wersja komercyjna, nastawna szczerbinka)
- IZH71-18 (9 × 18, HiCap, szczerbinka stała)
- Baikal 442 Sporting Pitol (9x18 mm, 8, 10 lub 12 nabojowe magazynki, nowoczesna wersja PMM z dżwignią zwalniania magazynka)
- Baikal MP654K (wiatrówka CO2 BB, replika PMM)
- Baikal MP654KS (chromowana MP654K)
- Baikal MP-471 (wersja strzelająca 10 mm pociskami gumowymi)
- Baikal IZH-79-9T (wersja strzelająca 9 mm pociskami gumowymi lub gazowymi)
[edytuj] Chińska Republika Ludowa
- Type 59 (wersja wojskowa)
- Norinco Sporting Pistol (eksportowa wersja handlowa)
[edytuj] NRD/Niemcy
- Pistolet M (9x18 mm, standardowa wersja wschodnioniemieckiego PM)
- Pistolet Mk (.380 ACP wersja eksperymentalna – prawdopodobnie wyprodukowano jedynie kilka egzemplarzy)
- Simson-Suhl Makarov (wersja produkowana po zjednoczeniu)
[edytuj] Bułgaria
- "Factory 10" (9 × 18 mm, wersja wojskowa)
- "Factory 10" (chromowany z przeznaczeniem dla bułgarskiej floty czarnomorskiej)
- Miltex Special Edition (SE) (9 × 18 mm, wersja z wysokim połyskiem)
- Miltex SE Sporting Pistol (dostępny w wersji 9 × 18 mm, .380 ACP, z wysokim połyskiem lub chromowana, z bezpiecznikiem spustu)
- Arsenal Brand Sporting Pistol (dostępny w wersji 9 × 18 mm, .380 ACP)
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||||||||