Kościół św. Anny w Ustroniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Anny w Ustroniu
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 160/60 (R/301/50) z 27.02.1960 r.
oraz A-302/78 z 21.04.1978 r.[1]
Kościół św. Anny w Ustroniu - Nierodzimiu
Kościół św. Anny w Ustroniu - Nierodzimiu
Państwo  Polska
Miejscowość Ustroń
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Anny w Ustroniu Nierodzimiu
Wezwanie św. Anny
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kościół św. Anny w Ustroniu
Kościół św. Anny w Ustroniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Anny w Ustroniu
Kościół św. Anny w Ustroniu
Ziemia 49°46′00,8″N 18°48′23,7″E/49,766889 18,806583Na mapach: 49°46′00,8″N 18°48′23,7″E/49,766889 18,806583
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół pod wezwaniem św. Anny w Ustroniu - kościół parafialny parafii św. Anny w Ustroniu Nierodzimiu. Znajduje się w Nierodzimiu - dzielnicy Ustronia, w powiecie cieszyńskim.

Kościół znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego w pętli beskidzkiej.

Kościół św. Anny to najstarsza świątynia w Ustroniu. Ufundowany został przez Antoniego Goczałkowskiego i zbudowany w 1769 roku na miejscu dawnego kościoła ewangelickiego[2].

Drewniany, konstrukcji zrębowej, zwrócony prezbiterium ku zachodowi. Do trójbocznie zamkniętego prezbiterium przylegają zakrystia (od południa) i skarbczyk (od północy), niewyodrębniające się z bryły kościoła. Nawa prostokątna, szersza od prezbiterium, kryta stropem. Nad prezbiterium i nawą wspólny dach dwuspadowy. Nad nawą od wschodu wznosi się czworoboczna wieża, nadbudowana w 1938 r., zwieńczona cebulastym hełmem z ośmioboczną latarnią. W latach 1965-1966 świątynię gruntownie restaurowano i obito ściany budowli gontem. Wieża i szczyt wschodni szalowane deskami. Wyposażenie kościoła – późnobarokowe, z XVIII i początków XIX w., polichromia odnawiana współcześnie. W ołtarzu głównym, z rzeźbami Boga Ojca w glorii (w zwieńczeniu) oraz świętych Józefa i Jakuba, obraz z 1704 r., przedstawiający leonardiańską św. Annę Samotrzeć. Ambona rokokowa z trzeciej ćwierci XVIII w. z wyobrażeniami Wiary, Nadziei i Miłości na baldachimie. Cennym elementem kościoła jest obraz św. Krzysztofa, zajmujący powierzchnię między oknami po lewej stronie nawy.

Świątynię uznano za obiekt zabytkowy już w 1929 r.

W 2000 r. w parafii odbyła się uroczystość poświęcenia nowych dzwonów. Dzwonnicę z 4 dzwonami usytuowano w pobliżu kościoła.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo śląskie (pol.). 30 września 2014.
  2. Marcin Żerański: Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy. Cieszyn: Pracownia na pastwiskach, 2012, s. 214. ISBN 9788393310937.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Weronika Szewczyk: Wokół Beskidu Śląskiego - przewodnik turystyczny. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo "Compass", 2012, s. 46. ISBN 978-83-7605-333-2.