Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg A/341/60 z 07.03.1960 r.[1]
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku
Państwo  Polska
Miejscowość Toszek
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku
Wezwanie św. Katarzyny z Aleksandrii
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku
Ziemia 50°27′19,28″N 18°30′58,88″E/50,455356 18,516356
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ołtarz główny

Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszkukościół parafialny parafii pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku, w dekanacie Toszek należącym do diecezji gliwickiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dzisiejszy kościół zbudowano w roku 1456, po pustoszących najazdach husytów. Powstał on na gruzach kościoła z 1165 roku pw. św Piotra. W latach 1713-1715 baron Jan Dietrich von Peterwaldski dokonał znacznej przebudowy świątyni w stylu barokowym. Od czasu, kiedy papież Klemens XIII w 1762 roku założył przy toszeckim kościele parafialnym jedno z nielicznych w świecie bractw poświęconych Sercu Jezusowemu - Bractwo Czcicieli Najświętszego Serca Pana Jezusa, Toszek stał się miejscowością pielgrzymkową. Stąd też drugim wezwaniem kościoła jest Najświętsze Serca Pana Jezusa. W połowie XVII w. kościół posiadał sześć bocznych ołtarzy i był znanym miejscem pątniczym na Śląsku. Po I wojnie światowej odlano dla kościoła 5 nowych dzwonów.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół parafialny jest budowlą barokową z kamienia łamanego, z sklepieniami, mozaikami i 7 ołtarzami. Trzynawowy, z wąskimi nawami bocznymi, oddzielonymi od nawy środkowej pilastrami. Nad zakrystią znajduje się loża kolatorska, wnętrze późnobarokowe z 1 ćwierci XVIII wieku.

Przy szczycie kościoła zamieszczone jest motto: "Non est hic aliud nisi domus Dei, et porta coeli" - Nic tu nie jest innego jedno dom Boży i brama niebieska (Rdz 28, 17).

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]