Kościół św. Mikołaja w Pradze (Stare Miasto)

Kościół św. Mikołaja w Pradze
Widok kościoła z wieży Ratusza Staromiejskiego
Państwo	Czechy
Miasto wydzielone	Praga
Miejscowość	Praga
Wyznanie	protestanckie
Kościół	Czechosłowacki Kościół Husycki (od 1920)
Imię	św. Mikołaja
Historia Data rozpoczęcia budowy 1732 Data zakończenia budowy 1735 Data zamknięcia 1787 Poprzednie wyznanie rzymskokatolickie do 1787 Kościół Prawosławny Czech i Słowacji 1870-1914
Dane świątyni Styl barokowy Architekt Kilián Ignác Dientzenhofer
Położenie na mapie Pragi Kościół św. Mikołaja w Pradze
Położenie na mapie Czech Kościół św. Mikołaja w Pradze
50°05′16″N 14°25′11.5″E
Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół św. Mikołaja – barokowy kościół stojący przy rynku Starego Miasta w Pradze.

Historia

Zbudowany został w l. 1732-1735 z funduszy opata benedyktyńskiego Anselma Vlacha według projektu czołowego architekta czeskiego baroku Kiliána Ignáca Dientzenhofera. Postawiono go na miejscu średniowiecznej świątyni (kościoła farnego) w stylu romańskim z XII wieku, ufundowanego przez niemieckich kupców i stanowiącego, do czasu zbudowania Ratusza Staromiejskiego, centrum niemieckiej wspólnoty mieszkającej w Pradze. W 1620 kościół przejęli benedyktyni i rozpoczęli jego stopniową przebudowę. W czasie budowy w XVIII wieku świątynię otaczały z trzech stron budynki (rozebrane w l. 90. XIX wieku), więc fasadę kościoła zwrócono w kierunku południowym, a nie zachodnim, jak to było przyjęte. W 1787, na fali reform józefińskich, klasztor benedyktynów został zamknięty, a kościół zmieniono w magazyn. W l. 1870-1914 świątynia służyła czeskiej Cerkwi prawosławnej, a od 1920 - Czechosłowackiemu Kościołowi Husyckiemu. Obecnie kościół, pełniąc funkcje kultowe, jest także miejscem odbywania się stałych koncertów muzycznych.

Wnętrza

Wśród dekoracji wnętrza świątyni szczególnie wyróżniają się freski (z l. 1735-1736) na sklepieniu kopuły przedstawiające św. Mikołaja i św. Benedykta autorstwa bawarskiego malarza Kosmy Damiana Asama oraz wielki żyrandol z 1880, wykonany z kryształów z karkonoskich hut szkła – dar cara Rosji dla ówczesnej świątyni prawosławnej.

• 

  ”Carski” żyrandol

• 

  Sklepienie kopuły kościoła z freskami Asama

• 

  Organy

Bibliografia

• Altman Jack, Krauthamer Ky, Praga, Wydawnictwo Pascal sp. z o.o., Bielsko-Biała 2009, s. 66-67, ISBN 978-83-7513-455-1.
• Líbal Dobroslav, Muk Jan, Staré město pražské - architektonický a urbanistický vývoj, Praha, 1996 (cz.).
• Poche Emanuel, Prahou krok za krokem, Praha, 1958 (cz.).
• Strojny Aleksander, Praga. Złoty hrad nad Wełtawą. Przewodnik, Wydawnictwo Bezdroża, Kraków 2007, s. 128, ISBN 978-83-60506-57-8.