Kościół farny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Disambig.svg Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „Fara”. Zobacz też: Radio Fara.

Kościół farny, także fara (niem. Pfarre, Pfarrei, Pfarrkirche czyli probostwo, parafia) – dawne określenie nadawane kościołowi parafialnemu, które nawiązuje do tradycji średniowiecza. Fary budowano najczęściej w bezpośrednim sąsiedztwie rynku.

Obecnie kościołem farnym nazywa się najstarszy kościół w mieście lub główny kościół dekanatu. W miastach biskupich nazwa dla drugiego kościoła po katedrze. Określenie fara czasem odnosi się do samego terytorium parafii.

Na obszarze niemieckojęzycznym określenie "kościół farny" (niem. Stadtkirche) stosowane jest również w przypadku głównych kościołów ewangelickich, nie tylko o średniowiecznej metryce – np. śródmiejski kościół reformowany czy luterański w Wiedniu.

W etnolekcie śląskim fara oznacza budynek probostwa (podobnie jak w języku czeskim), a farorzem mianuje się proboszcza danej parafii (czeski: farář). Przysłowia dotyczące fary:

Samuel Linde określa, że fara to są obywatele do jednego pasterza należący i urząd pasterza nad nimi.[potrzebne źródło]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kopaliński W., Słownik mitów i tradycji kultury, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987, ISBN 83-06-00861-8.