Kościół Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim
kościół parafialny
Narodowy Instytut Dziedzictwa
Distinctive emblem for cultural property.svg A/484 z 29 lipca 1993 roku[1]
widok ogólny
widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Aleksandrów Kujawski
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim
Wezwanie Przemienienia Pańskiego
Wspomnienie liturgiczne 6 sierpnia
Położenie na mapie Aleksandrowa Kujawskiego
Mapa lokalizacyjna Aleksandrowa Kujawskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim
Kościół Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim
Kościół Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim
Ziemia 52°52′42″N 18°41′41″E/52,878333 18,694722Na mapach: 52°52′42″N 18°41′41″E/52,878333 18,694722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim - rzymskokatolicki kościół parafialny w Aleksandrowie Kujawskim, w województwie kujawsko-pomorskim. Należy do dekanatu aleksandrowskiego. Mieści się przy ulicy Kościelnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pozwolenie na budowę murowanego kościoła wydał Rząd Gubernialny Warszawski 14 maja 1880 r.[2]. We wniosku zadeklarowano, że kaplica miała nosić wezwanie św. Aleksandra. Nie stwierdzono jednak by kiedykolwiek funkcjonowała pod tym wezwaniem. Projekt sporządził Edward Cichocki. Świątynię dedykowano w 1886 r. Była wtedy kaplicą filialną parafii św. Jana Chrzciciela w Służewie. Około 1896 r. powstał plan rozbudowy kaplicy do formy obecnego kościoła. Autorem projektu przebudowy, polegającego na dobudowaniu transeptu, był Zygmunt Kiślański. Plan przebudowy zatwierdzono w styczniu 1898 r. Prace budowlane zakończono w 1899 r. W 1918 r. świątynia stała się samodzielnym kościołem parafialnym. Budowla reprezentuje styl neogotycki [3].

W 1941 r., podczas II wojny światowej, wnętrze zostało sprofanowane i zdewastowane. Niemcy pozbawili kościół jednego dużego dzwonu i dwóch małych, zniszczyli cztery figury Matki Bożej.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Do najcenniejszych zabytków zgromadzonych w kościele należy obraz Chrystusa ukrzyżowanego. Jest to dzieło ufundowane przez kard. Michała Stefana Radziejowskiego do kaplicy św. Karola Boromeusza w Łowiczu. Gdy Rosjanie w 1886 r. przejęli kaplicę, by urządzić w niej cerkiew prawosławną, chcąc ratować obraz, przewieziono go do Aleksandrowa.W ten sposób dzieło będące przykładem najlepszych osiągnięć baroku trafiło do kościoła w małej miejscowości przy ówczesnej granicy Królestwa Polskiego z Niemcami. Autor obrazu pozostaje nieznany[4].

Na uwagę zasługuje również relief "Ostatnia Wieczerza" autorstwa Wacława Bębnowskiego. Artysta podkreślił w nim ciągłość nauczania Chrystusa i misji Kościoła widzialnego[5]. Do innych zabytków należą XIX wieczny srebrny krucyfiks oraz wiszący na zewnętrznej ścianie herb fundatora gruntu na którym został wybudowany kościół - Władysława Trojanowskiego. Pod herbem widnieje błędny podpis: "Herb Trojanowskich"[6].

Inne elementy wyposażenia to obrazy Drogi Krzyżowej namalowane przez malarkę poznańską w latach 1948-1949, organy piszczałkowe zmodernizowane w 1929 roku przez organomistrza pana Stefana Truszczyńskiego. W kościele znajdują się również witraże: św. Barbary z 1900 roku, św. Franciszka z 1950 roku, św. Stanisława z 1970 roku, Przemienienia Pańskiego, św. Kazimierza z 1996 roku, św. Męczenników Polskich, św. Rodziny i św. Wojciecha z 2000 roku. W 2000 r. zostały również wstawione witraże do zakrystii. Przedstawiają one bł. Jana Pawła II i św. Stanisława Kostkę. Witraże są dziełem artystów plastyków, witrażystów z Torunia[7].

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie (pol.). 30 września 2014. [dostęp 22 stycznia 2013].
  2. Stodolny 2013 ↓, s. 11.
  3. Stodolny 2013 ↓, s. 16-19.
  4. Stodolny 2013 ↓, s. 16-17.
  5. Stodolny 2013 ↓, s. 33-42.
  6. Stodolny 2013 ↓, s. 44-45.
  7. Historia parafii. Parafia Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim. [dostęp 2013-01-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Stodolny: Kościół pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego w Aleksandrowie Kujawskim. Wybrane aspekty z historii świątyni i jej wyposażenia (ebook). Aleksandrów Kujawski: 2013.