Kormoran czubaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kormoran czubaty
Phalacrocorax aristotelis[1]
(Linnaeus, 1758)
Kormoran czubaty
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd pelikanowe
Rodzina kormorany
Rodzaj Phalacrocorax
Gatunek kormoran czubaty
Synonimy
  • Pelecanus aristotelis Linnaeus, 1761[2]
  • Leucocarbo aristotelis (Linnaeus, 1758)
Podgatunki
  • P. aristotelis aristotelis
  • P. aristotelis desmarestii
  • P. aristotelis riggenbachi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kormoran czubaty (Phalacrocorax aristotelis) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae), zamieszkujący morskie wybrzeża, w zależności od podgatunku:

Osobnik młodociany - Phalacrocorax aristotelis desmarestii
Cechy gatunku 
Upierzenie czarne z zielonym, metalicznym połyskiem, w szacie godowej na przedzie głowy pióra tworzą zadarty czubek. Młode brązowe, o białym przodzie szyi.
Wymiary średnie 
dł. ciała ok. 65-80 cm[4]
rozpiętość skrzydeł 90-105 cm[4]
masa ciała ok. 1,7-2 kg
Biotop 
Wybrzeża morskie. Poluje dalej od brzegu niż kormoran czarny.
Gniazdo 
Zbudowane zazwyczaj z morszczynu. Tworzy kolonie lęgowe, zazwyczaj na klifach.
Jaja 
W zniesieniu 1 do 6 jaj (zazwyczaj 3) o długości około 63 mm[5].
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres 27-29 dni przez obydwoje rodziców[5]. Pisklęta opuszczają gniazdo po 15-20 dniach.
Pożywienie 
Morskie ryby i skorupiaki.
Ochrona 
Objęty ochroną gatunkową.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Phalacrocorax aristotelis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. European Shag (Phalacrocorax aristotelis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 26 grudnia 2010].
  3. Phalacrocorax aristotelis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. 4,0 4,1 P. Sterry, A. Cleave, A. Clements, P. Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Horyzont, 2002, s. 38-39. ISBN 83-7311-341-X.
  5. 5,0 5,1 E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 45. ISBN 83-7227-891-1.