Koszarzyska (Czechy)
| Koszarzyska Košařiska |
|||||
|
|||||
Widok na wieś |
|||||
| Państwo | |||||
| Status | gmina | ||||
| Kraj | |||||
| Powiat | Frydek-Mistek | ||||
| Powierzchnia | 17,18 | ||||
| Populacja (2006) • liczba ludności • gęstość |
387 22,5 os./km² |
||||
| Kod pocztowy | 739 81 | ||||
| Obrębów ewidencyjnych | 2 | ||||
| Części gminy | 1 | ||||
| Gmin katastralnych | 1 | ||||
| Historyczna ziemia | Śląsk | ||||
| Starosta | František Kufa (2012) | ||||
| Położenie | 49°35′33″N 18°40′46″E |
||||
| Wysokość | 458 m n.p.m. | ||||
| Strona internetowa | |||||
Koszarzyska[1] (cz. Košařiska, niem. Koszarzisk) - wieś gminna na Śląsku Cieszyńskim w Czechach w kraju morawsko-śląskim (powiat Frydek-Mistek). Położona jest w Beskidzie Śląsko-Morawskim, nad potokiem Kopytná.
Spis treści |
Ludność [edytuj]
Gminę zamieszkuje 387 mieszkańców (2006), z czego około 40% stanowi ludność narodowości polskiej.[2]
Nazwa [edytuj]
Nazwa pochodzi z języka wołoskiego[3] (por. rum. coşar - "stodoła, obora", ), na Podhalu i w Beskidach polskich koszar oznacza "przenośną zagrodę dla owiec".
Historia [edytuj]
Wieś powstała w połowie XVII wieku. Osadnicy z tej wsi został wymienieni po raz pierwszy w urbarzu z 1657 roku. W memoriale katolickich proboszczów z Jabłonkowa i Wędrynii z 1663 roku, starających się o przyłączenie wsi do swojej parafii, Koszarzyska są nazwane "nową dziedzinką". Ostatecznie Koszarzyska przyłączono do parafii jabłonkowskiej. Ewangelicy z Koszarzysk należeli do parafii w Bystrzycy.
W 1828 roku powstała we wsi szkoła publiczna. Pierwszym nauczycielem był Andrzej Kotas. W 1841 zastąpił go Paweł Chudoba. Kolejnymi nauczycielami byli Jerzy Pomykasz (1846-1850), Jan Macura (do 1852), Adam Henczołka (1852-1853) i Jan Marosz (1853-1888)[4].
W 1837 roku jedynie 44% gospodarzy z Koszarzysk żyła wyłącznie z uprawy ziemi, większość utrzymywała się z hodowli bydła.
Według austriackiego spisu ludności z 1910 roku Koszarzyska miały 471 mieszkańców, z czego 466 (98,9%) polsko-, 4 (0,8%) niemiecko- i 1 (0,2%) czeskojęzyczna, a w podziale wyznaniowym 61 (13%) katolików oraz 410 (87%) ewangelików[5].
Przypisy
- ↑ Nazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 11. Europa, Część I, 2009 Publikacja w formacie PDF
- ↑ Sčítaní lidu, domů a bytů 2001 (cz.). [dostęp 2010-09-16].
- ↑ Wymienione w publikacji w języku rumuńskim: dr. Simona Condurateanu "Istorie şi toponimie românească în Carpaţii situaţi în afara României", Dacia Magazin nr 58, maj 2008, [1]
- ↑ K. Michejda, Kronika ewangelickiego zboru wyznania augsburskiego w Bystrzycy, Cieszyn 1911, s. 41.
- ↑ Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien, Troppau 1912.
Galeria [edytuj]
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Michejda Karol: Kronika ewangelickiego zboru wyznania augsburskiego w Bystrzycy, Cieszyn 1911;
- Popiołek Franciszek: Historia osadnictwa w Beskidzie Śląskim, Katowice 1939, s. 173-175;
- Rusnok Jan: Koszarzyska, w: "Poglądy" R. XIX (1981), nr 15 (451), s. 4-5.
|
|||||