Krzysztof Kwiatkowski (pedagog)
| Ten artykuł zawiera jedynie listę źródeł lub linki zewnętrzne, więc jego weryfikowalność pozostaje częściowo niejasna, z powodu niewystarczającej liczby przypisów umieszczonych w tekście artykułu. |
Krzysztof J. Kwiatkowski (ur. 27 października 1952 w Łodzi) – polski propagator survivalu, znany w środowisku harcerzy i „ludzi survivalu” jako „Krisek”.
Ukończył studia pedagogiczne o specjalności „pedagogika opiekuńcza” na Uniwersytecie Łódzkim oraz studia podyplomowe o specjalności „resocjalizacja” w Wyższej Szkole Pedagogiki Specjalnej (obecnie Akademia Pedagogiki Specjalnej) w Warszawie. Pracuje z trudną młodzieżą. Od około 1986 roku organizuje obozy survivalowe w Bieszczadach. Brał udział w rajdzie samochodowym organizowanym przez Romualda Koperskiego Transsyberia (Gdańsk-Magadan-Gdańsk, 30 000 km) jako odpowiedzialny za sprawy przetrwania oraz korespondent dla PAP. Zaproszony do współtworzenia w 2005 r. Międzynarodowego Festiwalu Odkrywców, Podróżników i Ludzi Aktywnych Mediatravel w Łodzi przedstawił survival oraz jego znanych przedstawicieli. Zajmuje się filozofią survivalu w kontekście „kondycji człowieka”, psychologią przetrwania, fizjologią ekstremalną. Publikował w nieistniejącym już dwumiesięczniku Survival i prowadzi stronę internetową. Szkoli instruktorów survivalu w ramach Polskiej Akademii Sportu. Od 2010 szkoli w tym zakresie na AWF w Warszawie. Instruktor ratownictwa od 2001 roku, po skończeniu trójstopniowego kursu w Wielkopolskim Centrum Edukacji Medycznej w Poznaniu. Został wybrany prezesem Stowarzyszenia Polska Szkoła Surwiwalu.
Pracował 24 lata jako wychowawca w zakładzie wychowawczym dla chłopców. W 1998 roku był powołany przez sekretarz stanu Irenę Dzierzgowską do uczestnictwa w Zespole ds. Reformy systemu profilaktyki i opieki nad dzieckiem przy MEN. Obecnie pracuje nad survivalem jako metodą pracy z młodzieżą trudną[1]. Wykłada metodykę resocjalizacji i jej survivalowy aspekt na wyższych uczelniach (Uniwersytet Łódzki, Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Łodzi). Zajmuje się procesami wychowawczymi w rodzinie[2] – interesuje go możliwość zastosowania metodyki survivalowej w naprawie stosunków między dziećmi a rodzicami w okresie "młodzieńczego buntu". Obszarem zainteresowania jest także survival dla osób niepełnosprawnych[3]. Od 2008 roku bierze udział w survivalowych przedsięwzięciach na rzecz pracy z dziećmi i młodzieżą w ramach projektów unijnych. Wraz z zespołem specjalistów tworzy projekt szkolenia survivalowego dla polskich sił zbrojnych[4][5].
Spis treści |
[edytuj] Definicja survivalu według Krzysztofa J. Kwiatkowskiego
Najprostszą definicją jest określenie survivalu mianem samoratownictwa.
Na survival składa się zespół postaw i świadomych zabiegów przygotowujących do przetrwania oraz służących przetrwaniu w przewidywanych trudnych i skrajnie trudnych sytuacjach. Survival jest sztuką dostosowywania samego siebie do warunków zewnętrznych oraz sztuką dostosowywania warunków zewnętrznych do swoich potrzeb. Przydatność swą okazuje zwłaszcza wtedy, gdy dotyczy to sytuacji nietypowych, nagłych i groźnych, zwłaszcza wobec braku podstawowych środków do życia oraz narzędzi.
Survival jest dziedziną działalności człowieka skierowaną na ochronę samego siebie jako jednostki, gatunku, a także – swego habitatu, czyli szeroko rozumianego środowiska społecznego i przyrodniczego [6]. Survival traktowany jako zbiór metod wychowawczych (w tym samorozwojowych, terapeutycznych, resocjalizacyjnych) może być nazwany „szkołą życia i przetrwania”. Daje się umieścić w pedagogice przygody (por.: Outward Bound, Erlebnis-Pädagogik). Doskonalenie się w survivalu przyjmuje formy zabawy i rekreacji[7] nawiązując tym samym do teorii ćwiczenia przygotowawczego Karla Groosa[8], teorii rekapitulacji, poglądów Jeana Piageta, Erika Eriksona.
Przypisy
- ↑ Dagna Dejna, W poszukiwaniu tego co działa, Edukacja i Dialog, Nr 06 2008 (199), www.eid.edu.pl
- ↑ Krzysztof Zadros, Mateusz (nie)sam w lesie, czyli szkoła przetrwania dla maluchów, SURVIVAL Nr 4/2005
- ↑ Agnieszka Andrzejczak, Szkoła przetrwania i edukacji w trudnych warunkach, 28.05.2009., http://www.edunews.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=748&Itemid=765&limit=1&limitstart=0
- ↑ Szukanie ukrytej siły, Polska Zbrojna Nr 30 (601) 27 lipca 2008
- ↑ Patrol Nr 9/2010, Suplement „Polski Zbrojnej”
- ↑ Por.: Gazeta.edu.pl: Słowo do książki „Dzikość i zdziczenie jako kontekst edukacji" Aleksandra Nalaskowskiego. [dostęp 12 grudnia 2006].
- ↑ Por.: Interia.pl: ABC survivalu. [dostęp 16 stycznia 2007]..
- ↑ Krzysztof J. Kwiatkowski, Sztuka przetrwania – modus vivendi, w: Survival w teorii i praktyce, Bergier J., Sroka M. (red.), Wyd. PWSZ im. Papieża Jana Pawła II Biała Podlaska 2009; ISBN 978-83-61044-56-7
[edytuj] Publikacje
- Survival po polsku, F-ma Tomczak, 1996; ISBN 83-85797-79-3
- Survival po polsku. Szkoła przeżycia dla normalnych i szalonych, F-ma Tomczak, 2001; ISBN 83-85797-77-7
- Mój survival, [w:] "SURVIVAL" nr 4-5 (4), 2003
- Survival, czyli sztuka przetrwania – możliwości wykorzystania programu w resocjalizacji, [w:] Pospiszyl I., Konopczyński M. (red.), Resocjalizacja – w stronę środowiska otwartego, Pedagogium, APS, 2007
- Inni – wyznania bardzo osobiste, [w:] Chrzanowska I., Jachimczak B., Podgórska-Jachnik D. (red.), Miejsce innego we współczesnych naukach o wychowaniu. T. 3., WSP/EGP Łódź 2009; ISBN 978-83-926719-8-5
- Sztuka przetrwania – modus vivendi, [w:] Bergier J., Sroka M. (red.), Survival w teorii i praktyce, Wyd. PWSZ im. Papieża Jana Pawła II Biała Podlaska 2009; ISBN 978-83-61044-56-7
- Survivalowe rozmyślania, [w:] Bergier J., Sroka M. (red.), Survival w teorii i praktyce, Wyd. PWSZ im. Papieża Jana Pawła II Biała Podlaska 2009; ISBN 978-83-61044-56-7
- Szerokie horyzonty survivalu [w:] Dycht M., Marszałek L. (red.), Dylematy (niepełno)sprawności – rozważania na marginesie studiów kulturowo-społecznych, , Wyd. Salezjańskie, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego 2009; ISBN 978-83-7201-398-9
- Survival [w:] Rokicka B. (red.), Poradnik pedagoga szkolnego. Wyd. Raabe Warszawa 2010; ISBN 978-83-7696-089-0
- Zapomniane wpływy natury. Survival drogą do samego siebie? [w:] Hirszel K., Szczepanik R., Zbonikowski A., Modrzejewska D. (red.), Psychospołeczne uwarunkowania defaworyzacji dzieci i młodzieży. Wyd. Engram/Difin Warszawa 2010; ISBN 978-83-7641-323-5
- Tacy sami inni [w:] Chrzanowska I., Jachimczak B., Podgórska-Jachnik D. (red.), Miejsce innego we współczesnych naukach o wychowaniu. T. 4., Wydawnictwo Naukowe WSP Łódź 2011; ISBN 978-83-62684-08-3