Ministerstwo Edukacji Narodowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ministerstwo Edukacji Narodowej
Godło
Minister Joanna Kluzik-Rostkowska
Wiceminister Urszula Augustyn, Tadeusz Sławecki
Data utworzenia 14 października 1773
3 stycznia 1918
Adres al. Jana Chrystiana Szucha 25
00-918 Warszawa
Strona internetowa
Gmach ministerstwa
Gabinet ministra

Ministerstwo Edukacji Narodowej (MEN) – polski urząd administracji rządowej obsługujący ministra właściwego do spraw działu administracji rządowej oświata i wychowanie, przywrócony 5 maja 2006 roku w wyniku podziału Ministerstwa Edukacji i Nauki. Nowo powstałym resortem zostało Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Ministerstwo Edukacji Narodowej zostało utworzone 14 października 1773 jako Komisja Edukacji Narodowej[1][2], pierwsze w świecie ministerstwo nauki, oświaty i wychowania[2]; po dobie rozbiorowej zostało utworzone ponownie 3 stycznia 1918 jako Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego[3].

Do głównych zadań ministerstwa należą sprawy związane z:

  • wychowaniem przedszkolnym, kształceniem ogólnokształcącym, specjalnym i zawodowym;
  • programami, podręcznikami i środkami dydaktycznymi nauczania;
  • egzaminami zewnętrznymi;
  • pomocą stypendialną dla uczniów;
  • zatrudnianiem nauczycieli, ich awansem i wynagrodzeniami;
  • polityką państwa dla młodzieży.

Kierownictwo[edytuj | edytuj kod]

Lista ministrów[edytuj | edytuj kod]

Ministrowie oświaty[edytuj | edytuj kod]

Minister oświaty i szkolnictwa wyższego[edytuj | edytuj kod]

Ministrowie oświaty i wychowania[edytuj | edytuj kod]

Ministrowie edukacji narodowej w PRL[edytuj | edytuj kod]

Ministrowie edukacji narodowej w III RP[edytuj | edytuj kod]

Ministrowie edukacji narodowej i sportu[edytuj | edytuj kod]

Minister edukacji i nauki[edytuj | edytuj kod]

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Siedzibą Ministerstwa jest gmach Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w Warszawie. Budynek wybudowany w latach 1925–1930 według projektu profesora Zdzisława Mączeńskiego dla ówczesnego Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

W okresie II wojny światowej w budynku przy al. Szucha 25 (w latach 1941–1945: Strasse der Polizei) mieściła się siedziba niemieckiej Tajnej Policji Państwowej (Gestapo).

Przypisy

  1. Polska: zarys encyklopedyczny. Włodzimierz Kryszewski (red. prowadzący). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 84, 382.
  2. 2,0 2,1 Maciej Iłowiecki: Dzieje nauki polskiej. Warszawa: Wydawnictwo „Interpress”, 1981, s. 107–109. ISBN 83-223-1876-6.
  3. Dekret Rady Regencyjnej o tymczasowej organizacji Władz Naczelnych w Królestwie Polskiem (Dz. U. z 1918 r. Nr 1, poz. 1).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]