Kunlun
Kunlun (chin. upr.: 昆仑山; chin. trad.: 崑崙山; pinyin: Kūnlún Shān) – pasmo górskie w zachodnich Chinach, trzecie pod względem wysokości na Ziemi po Himalajach i Karakorum, na północnym skraju Wyżyny Tybetańskiej, łączące Karakorum na zachodzie i Ałtyn-Tag na wschodzie. Długość pasma Kunlun wynosi 2500 km. Najwyższym szczytem Kunlunu jest Kongur Tagh, dla którego podawane są dwie wysokości 7719 m i 7649 m n.p.m., jeden z najtrudniej dostępnych szczytów siedmiotysięcznych. W zależności od tego, którą z powyższych wysokości przyjmuje się za właściwą, Kunlun jest trzecim (po Himalajach i Karakorum) lub czwartym (po Himalajach, Karakorum i Hindukuszu) pod względem wysokości masywem górskim świata.
Rozpowszechniana niekiedy informacja, że najwyższym szczytem Kunlunu jest Ulug Muztag w Górach Przewalskiego jest błędna, gdyż rzeczywista wysokość Ulug Muztag wynosi 6973 m i daleko jej do opublikowanej na wielu starszych mapach pozornej wysokości 7723 m n.p.m.
Kunlun zbudowany jest z paleozoicznych skał osadowych i metamorficznych, wypiętrzonych w trakcie orogenezy alpejskiej. Góry złożone są z równoległych do siebie mniejszych pasm rozdzielonych zapadliskami. Klimat wysokogórski, bardzo suchy. Skąpa roślinność, wieczne śniegi i lodowce powyżej 4200 m n.p.m.
[edytuj] Mitologia
Góry Kunlun odgrywały ważną rolę w mitologii chińskiej, a następnie w religijnej wersji taoizmu, gdzie uznawane były za siedzibę Najwyższego Bóstwa[1] oraz innych bogów i nieśmiertelnych istot. Do najważniejszych mieszkańców mieli zaliczać się Żółty Cesarz i bogini Xiwangmu[2].
Wierzono powszechnie, że w górach Kunlun znajduje się raj[3].
Przypisy
- ↑ Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000, s. 273. ISBN 83-85909-61-3.
- ↑ Jeremy Roberts: Chinese Mythology A to Z. New York: Chelsea House, 2010, s. 69. ISBN 978-1-60413-436-0.
- ↑ John S. Major: Heaven and earth in early Han thought: chapters three, four and five of the Huainanzi. Albany: SUNY Press, 1993, s. 158. ISBN 0-7914-1586-4.
